.::HarryWorld::.

Εδώ ο Ήλιος της Φαντασίας δεν δύει ποτέ...

Μην το μετακινείτε γιατί δεν φαίνεται η πρώτη είδηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ακούσατε, ακούσατε! Το Υπουγείο Μαγείας έβγαλε νέο Δελτίο Τύπου!
Είδατε τη νέα ταινία ?
Επέστρεψαν οι Σχολές! Διαβάστε εδώ.

Τρομακτικές ιστορίες

Μοιραστείτε
avatar
Hecate
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 11102
Ηλικία : 26
Location : Outer Space
Ημερομηνία εγγραφής : 01/09/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Hecate Την / Το Σαβ Οκτ 02, 2010 3:12 pm

Τι είναι αυτό? Το σενάριο του επόμενου Σκέρι Μούβι? :P



.
Θέλεις μπουντρούμια; Πάμε.
alsο wik:

avatar
Penelope Clearwater
Εκτοετής στην Σχολή
Εκτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 377
Ηλικία : 23
Location : Athens...
Ημερομηνία εγγραφής : 02/04/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Ρόδα είναι και γυρίζει...

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Penelope Clearwater Την / Το Κυρ Οκτ 03, 2010 9:20 pm

Hecate έγραψε:Τι είναι αυτό? Το σενάριο του επόμενου Σκέρι Μούβι? :P

Αααααα...εχω δει το3 και το 4 εξαλλη κωμωδια-"θριλερ"... Very Happy



You know that I want you
And you know that i need you
Iwant a bad,your bad romance..
I want your love and I want your revenge
you and me could write a bad romance......
By Lady Gaga
my inspiration
avatar
madam_maniac
Πρωτοετής στην Σχολή
Πρωτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 1
Ηλικία : 26
Location : Thessaloniki
Ημερομηνία εγγραφής : 03/10/2010

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από madam_maniac Την / Το Κυρ Οκτ 03, 2010 11:24 pm

μετα απο 3 ωρες διαβασματος συνειδιτοπιοισα οτι θελω λιγο ακομα Happy μπορω να πω οτι δεν πολυτρομαξα με καμια ιστορια και ουτε πολυπιστεψα πολλες απο αυτες αλλα με ενθουσιασε το ολο concept και η συμμετοχη που υπαρχει Happy (αν και να πω την αληθεια οταν αρχισε να χτυπαει το τηλεφωνω ουτε που κουνηθηκα να παω να το σηκωσω χεχε!) εχω πολλες ιστοριες να γραψω οχι τοσο τρομαχτηκες (και χωρις κοριτσακια, δαιμονισμενους και φαντασματα) αλλα περα για περα αληθινες...περισσοτερο εμπειριες δηλαδη Happy

keep writing <3



The greatest thing you will ever learn.... is to love...and to be loved in return...

ALEX CRAZY 4
Πρωτοετής στην Σχολή
Πρωτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 6
Ηλικία : 25
Ημερομηνία εγγραφής : 12/10/2010

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από ALEX CRAZY 4 Την / Το Τρι Οκτ 12, 2010 3:49 pm

ναι ηταν τελια τα σπαει metallas

ALEX CRAZY 4
Πρωτοετής στην Σχολή
Πρωτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 6
Ηλικία : 25
Ημερομηνία εγγραφής : 12/10/2010

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από ALEX CRAZY 4 Την / Το Τρι Οκτ 12, 2010 3:51 pm

ε ειταν και λιγο hehe

ALEX CRAZY 4
Πρωτοετής στην Σχολή
Πρωτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 6
Ηλικία : 25
Ημερομηνία εγγραφής : 12/10/2010

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από ALEX CRAZY 4 Την / Το Τρι Οκτ 12, 2010 3:56 pm

ναι ηταν πολθ καλη
harryworld

aris
Δευτεροετής στην Σχολή
Δευτεροετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 26
Ηλικία : 27
Location : θεσσαλονικη
Ημερομηνία εγγραφής : 06/01/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status:
Today's thought:

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από aris Την / Το Τρι Οκτ 12, 2010 9:48 pm

ρε παιδια για ποια μιλατε?
avatar
elliza
Λύτης Κατάρων
Λύτης Κατάρων

Αριθμός μηνυμάτων : 13381
Ηλικία : 25
Location : Αυλή των θαυμάτων
Ημερομηνία εγγραφής : 23/11/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Α beautiful, healthy baby!

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από elliza Την / Το Σαβ Οκτ 16, 2010 5:37 pm

soulitsa@xd έγραψε:Η ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΗ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΕΦΙΑΛΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑΣ(Μπουχαχαχαχα! )


Ο Richard έφτασε μπροστά στο παλιό σπίτι. Περίεργο. Δεν ήξερε ότι
ζούσαν άνθρωποι εκεί μέσα. Κάθε φορά που δούλευε delivery τύχαινε να
περνάει από εκείνη τη γειτονιά τουλάχιστον τρεις με τέσσερις φορές αλλά
ποτέ δεν είχε δει ένα φως πίσω από τα θαμπά παράθυρα. Και όμως, σύμφωνα
με το τηλεφώνημα, το σπίτι κατοικούνταν και οι ένοικοι ήταν πεινασμένοι
για πίτσα με πεπερόνι. O Richard κατέβηκε από το παπί, προσπέρασε την
πεσμένη καγκελόπορτα και κινήθηκε προς την εξώπορτα προσέχοντας τα
βήματά του- ο κήπος ήταν απεριποίητος, γεμάτος σπασμένα μπουκάλια και
τσουκνίδες. Έφτασε μπροστά στην βαριά σιδερένια πόρτα και χτύπησε το
κουδούνι. «Άντε να τελειώνουμε» σκέφτηκε. «Ελπίζω να μου αφήσουν καλό
φιλοδώρημα».Η πόρτα άνοιξε τρίζοντας.


Ο Richard περίμενε να δει κάποιον να περιμένει πίσω της αλλά δεν
ήταν κανείς. «Ίσως ο ιδοκτήτης να είναι ηλικιωμένος» σκέφτηκε, και
μπήκε δειλά στο σκοτεινό χολ. «Είναι κανείς εδώ;», φώναξε.
«Εδώ…εδώ…δώ…ώ» άκουσε την ίδια του την
ηχώ να απαντάει. Εκνευρισμένος ο Richard συνέχισε να προχωράει στον
διάδρομο. «Λες να είναι καμία φάρσα;». Η σκέψη πέρασε από το μυαλό του
σχεδόν ανεπαίσθητα αλλά ο Richard την συγκράτησε. «Αν είναι άλλο ένα
αστειάκι από τα κωλόπαιδα των Anderson θα τα πάρει ο διάολος», ψιθύρισε
στον εαυτό του, με τα δόντια σφιγμένα από οργή. Ξαφνικά, του ήρθε στην
μύτη μια γνώριμη μυρωδιά, από τότε που βοηθούσε τον πατέρα του στο
χτήμα τους. Θειάφι.


Τότε ήταν που παρατήρησε πως στους τοίχους υπήρχαν πεντάλφες!
Ζωγραφισμένες με αίμα! Πισωπάτησε έντρομος, παραπάτησε και έπεσε. Η
πίτσα προσέκρουσε στο πάτωμα και διαλύθηκε, σαν ένα γκροτέσκο παζλ. Ο
Richard σηκώθηκε και, ζαλισμένος, αναζήτησε την έξοδο πίσω του. Τότε η
πόρτα έκλεισε! Και δεν άνοιγε! Και μετά εμφανίστηκε ένα ζόμπι που
κάνοντας «μμμμμ» πλησίασε αργά για να του φάει τον εγκέφαλο. « Γουα δε
φάααααακ» ούρλιαξε ο Richard και έτρεξε προς μια από τις πόρτες που
έχασκαν μισάνοιχτες στο διάδρομο. Μπήκε σε ένα δωμάτιο και του
επιτέθηκαν νυχτερίδες!Ούρλιαξε και άρχισε να κουνάει τα χέρια του σαν
έλικες για να τις απομακρύνει! «Μμμμμ» ακουγόταν το πεινασμένο ζόμπι.
Βγήκε στα τυφλά από το δωμάτιο και μπήκε στην απέναντι
πόρτα…όπου του επιτέθηκε ένας βρικόλακας! Ο Richard ένιωσε να
λιποθυμάει αλλά πρόλαβε να βγει στο διάδρομο-ο βρικόλακας δεν τον
ακολούθησε γιατί η πίτσα είχε πολύ σκόρδο- οι πελάτες είχαν κάνει
πολλές φορές παράπονα στον Jose, το Μεξικάνο μάγειρα. Ο Richard ανέβηκε
τρέχοντας τα σκαλιά που οδηγούσαν στον πρώτο όροφο του σπιτιού. Όταν
έφτασε στην κορυφή της σκάλας, είδε στα αριστερά του την πηγή της
μυρωδιάς θειαφιού: Ήταν ένας δαίμονας! Που έτρωγε ένα ανθρώπινο κεφάλι!
Ο Richard έτρεξε προς τα δεξιά, σε έναν άλλον διάδρομο γεμάτο πόρτες.
Άνοιξε μία στην τύχη και είδε να του ορμάει ένα σκυλί…με τρία
κεφάλια! Έκλεισε την πόρτα με όση δύναμη είχε και άνοιξε τη διπλανή
της…όπου μια σαπισμένη μούμια είχε σηκωθεί από την σαρκοφάγο
όπου κειτόταν. «Αααααργκχ!» είπε ο Richard,που ένιωθε το έμφραγμα να
πλησιάζει και αναζήτησε καταφύγιο στο απέναντι δωμάτιο…όπου
πρόλαβε να δει έναν άνθρωπο που μεταμορφωνόταν σε λυκάνθρωπο! Η διπλανή
πόρτα έγραφε WC , και ο Richard χωρίς να το σκεφτεί την
άνοιξε…και είδε τη μπανιέρα γεμάτη αίμα…και μέσα
στο αίμα πιράνχας…αλλά ήταν ζόμπι-πιράνχας….και
πάνω στη λεκάνη καθόταν το τέρας του Φρανκενστάιν με ένα μπαλντά και
διαμέλιζε ένα πτώμα, και μόλις είδε τον Richard άρχισε να ουρλιάζει και
όρμησε κατά πάνω του. «Μάνααααα» φώναξε ασυναίσθητα ο Richard, καθώς
έριξε όλο το βάρος του στην πόρτα και την κλείδωσε με το κλειδί που
υπήρχε πάνω στην κλειδωνιά. Πίσω του, το φάντασμα ενός πεθαμένου
κοριτσιού έσερνε τις αλυσίδες και του έλεγε «έλα μαζί
μουυυυυυ».Τρελαμένος από τον φόβο πήρε φόρα και πήδηξε έξω από το
παράθυρο, στο τέλος του διαδρόμου, πριν προλάβει να τον πιάσει ένα
τέρας που αντί για χέρια είχε μπαγκέτες και πάνω τους οι μπαγκέτες
είχαν ξυραφάκια.


Έσκασε στον κήπο με έναν βουβό ήχο. «Γδθουμπ», ακούστηκε. Για
μερικά δευτερόλεπτα δεν ήξερε καν αν ήταν ζωντανός. Επιστρατεύοντας
όλες του τις δυνάμεις σηκώθηκε όρθιος: Δεν είχε σπάσει τίποτα. « Πρέπει
να φτάσω στο παπί μου» σκέφτηκε. Άρχισε να τρέχει , καθώς η πόρτα πίσω
του σπιτιού άνοιξε και τα ζόμπι-τέρατα-δαίμονες-
φρανκενστάιν-βαμπίρ-κέρβεροι-πιράνχας (γιατί ήταν ιπτάμενα) ξεχύθηκαν
στο κατόπι του. Ανέβηκε στο παπί του και γύρισε το κλειδί. Το παπί πήρε
μπροστά και ευτυχισμένος, ο Richard σήκωσε το μεσαίο δάχτυλο προς την
εφιαλτική ορδή που είχε σταματήσει να τον ακολουθεί. Και τότε τον
χτύπησε μια νταλίκα, και τον σκότωσε ακαριαία. Και την νταλίκα δεν την
οδηγούσε ΚΑΝΕΙΣ!

http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=13&t=72772


Ενώ στην αρχή πήγαινε καλά μετά μόνο εξωγήινοι δεν εμφανίστηκαν Laughing
Όποιος την έγραψε την παραφόρτωσε :P



AΡΝΟΥΜΑΙ
ΝΑ ΓΙΝΩ
ΑΥΤΟ
ΠΟΥ
ΟΝΟΜΑΖΕΙΣ
ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ
head of derp:
avatar
Sorazal the Erised
Member of Order Of Merlin 2nd
Member of Order Of Merlin 2nd

Αριθμός μηνυμάτων : 29991
Ηλικία : 227
Location : Room of Requirement
Ημερομηνία εγγραφής : 05/05/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: How can I protect something so perfect without Evil?

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Sorazal the Erised Την / Το Σαβ Οκτ 16, 2010 10:12 pm

Τι την παραφόρτωσε ρε, μόνο το πτώμα της Ποκαχόντα λείπει να κυνηγά τον Τζον-τζον! ti?
avatar
Safira
Μαγικός Προσωπογράφος
Μαγικός Προσωπογράφος

Αριθμός μηνυμάτων : 6682
Ηλικία : 20
Location : εκει που η φαντασια αγγιζει τα συνεφα, εκει που το ονειρο γινεται πραγματηκοτητα εκει ζω,
Ημερομηνία εγγραφής : 31/07/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Safira Την / Το Πεμ Οκτ 28, 2010 2:27 pm

Το 1933 ένα κοριτσάκι θάφτηκε ζωντανό από τον δολοφόνο της. Καθώς την έθαβε είπε "Toma sota balcu". Αφού διάβασες τώρα αυτό το ξόρκι το βράδυ θα σε επισκεφτεί το κοριτσάκι και θα σε κάνει να ασφυκτιείς όπως ένιωθε το ίδιο. Εάν όμως γράψεις κάπου αλλού αυτό το μήνυμα η καλοσύνη σου θα ανταμοιφθεί.



♥❤♥:

avatar
Sylvie Lovegood
Μάντης
Μάντης

Αριθμός μηνυμάτων : 15673
Ηλικία : 21
Location : Bon Temps
Ημερομηνία εγγραφής : 03/05/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Μωρέ ποια ηθική και ποια αξιοπρεπεία....Τα μόνα χαρακτηριστικά που σε καθιστούν άνθρωπο, κατ εμέ, είναι η ειλικρίνεια κι η αυθεντικότητα.

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Sylvie Lovegood Την / Το Πεμ Οκτ 28, 2010 3:01 pm

safira έγραψε:Το 1933 ένα κοριτσάκι θάφτηκε ζωντανό από τον δολοφόνο της. Καθώς την έθαβε είπε "Toma sota balcu". Αφού διάβασες τώρα αυτό το ξόρκι το βράδυ θα σε επισκεφτεί το κοριτσάκι και θα σε κάνει να ασφυκτιείς όπως ένιωθε το ίδιο. Εάν όμως γράψεις κάπου αλλού αυτό το μήνυμα η καλοσύνη σου θα ανταμοιφθεί.
Φοβήθηκα τώρα! scared
Αν έρθει θα παίξουμε με τις Barbie! oh!



Yes i Am a Shadowhunter
Demons beware

ΜΜΚΓΘ:





We love Zeus
avatar
nikitas
Τριτοετής στην Σχολή
Τριτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 63
Ηλικία : 24
Ημερομηνία εγγραφής : 28/10/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Pureblood
Today's thought: ο μονος που μπορει να σου κανει κακο ειναι ο εαυτος σου...ποτε μην τα παρατας συνεχιζε να προσπαθεις οσες φορες κι αν σε ριξουν κατω...εσυ παντα πρεπει να σηκωνεσαι και καποτε θα δικαιωθεις!!!

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από nikitas Την / Το Πεμ Οκτ 28, 2010 3:47 pm

xaxaxaxaxaxaxaxaxa kalooooo

Χαχαχαχαχαχαχαχαχα καλόοοοο


μπορεινα μην ειναι τρομακτικο ομως το βιωσα...πριν αρκετα χρονια νομιζα πωςειχα δει το φεγγαρι να κοκκινιζει...μετα συνεχεια εβλεπα σκιες στουςτοιχους(αν και πρεπει να πω πως στους τοιχους που τα εβλεπα δενυπαρχουν παραθυρα αλλα και παλι ειναι ερημικο μερος κανεις δεν περναειαπ εξω...)με ξυπναγαν καποιες φωνες σαν ουρλιαχτα αλλα οταν σηκωνομουνολα ηταν ενταξει...ακουγα φωνες και εβλεπα περιεργα ονειρα οπωςανθρωπους να πεφτουν στην φωτια και αλλα που εχουν σχεση με τονθανατο...μετα απο αρκετους μηνες αφου συνεχιστηκαν τα ονειρα εκαναεξορκισμο...οχι κατι το ιδιαιτερο που βλεπετε στις ταινιες απλα μεδιαβαζε ενας παππας και ελεγε κατι που ουτε τα θυμαμαι...απο τοτε ολαειναι οκ...επιπλεον πανω απο το σπιτι μου υπαρχει μια αερογεφυρα καιολοι εχουν δει σκια μικρου κοριτσιου να τρεχει και να φωναζει...σαν ναειναι κολλιμενη στον δρομο και απλα τον διασχιζει και χανετε...δεν τοεχω ψαξει αν και το χω δει....

edit by dREAm Girl : Μη χρησιμοποιείς greeklish και μην κάνεις διπλά post.
avatar
Safira
Μαγικός Προσωπογράφος
Μαγικός Προσωπογράφος

Αριθμός μηνυμάτων : 6682
Ηλικία : 20
Location : εκει που η φαντασια αγγιζει τα συνεφα, εκει που το ονειρο γινεται πραγματηκοτητα εκει ζω,
Ημερομηνία εγγραφής : 31/07/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Safira Την / Το Τρι Νοε 02, 2010 7:37 pm

India Selwyn Jones έγραψε:
soulitsa@xd έγραψε:Η ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΗ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΕΦΙΑΛΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑΣ(Μπουχαχαχαχα! )


Ο Richard έφτασε μπροστά στο παλιό σπίτι. Περίεργο. Δεν ήξερε ότι
ζούσαν άνθρωποι εκεί μέσα. Κάθε φορά που δούλευε delivery τύχαινε να
περνάει από εκείνη τη γειτονιά τουλάχιστον τρεις με τέσσερις φορές αλλά
ποτέ δεν είχε δει ένα φως πίσω από τα θαμπά παράθυρα. Και όμως, σύμφωνα
με το τηλεφώνημα, το σπίτι κατοικούνταν και οι ένοικοι ήταν πεινασμένοι
για πίτσα με πεπερόνι. O Richard κατέβηκε από το παπί, προσπέρασε την
πεσμένη καγκελόπορτα και κινήθηκε προς την εξώπορτα προσέχοντας τα
βήματά του- ο κήπος ήταν απεριποίητος, γεμάτος σπασμένα μπουκάλια και
τσουκνίδες. Έφτασε μπροστά στην βαριά σιδερένια πόρτα και χτύπησε το
κουδούνι. «Άντε να τελειώνουμε» σκέφτηκε. «Ελπίζω να μου αφήσουν καλό
φιλοδώρημα».Η πόρτα άνοιξε τρίζοντας.


Ο Richard περίμενε να δει κάποιον να περιμένει πίσω της αλλά δεν
ήταν κανείς. «Ίσως ο ιδοκτήτης να είναι ηλικιωμένος» σκέφτηκε, και
μπήκε δειλά στο σκοτεινό χολ. «Είναι κανείς εδώ;», φώναξε.
«Εδώ…εδώ…δώ…ώ» άκουσε την ίδια του την
ηχώ να απαντάει. Εκνευρισμένος ο Richard συνέχισε να προχωράει στον
διάδρομο. «Λες να είναι καμία φάρσα;». Η σκέψη πέρασε από το μυαλό του
σχεδόν ανεπαίσθητα αλλά ο Richard την συγκράτησε. «Αν είναι άλλο ένα
αστειάκι από τα κωλόπαιδα των Anderson θα τα πάρει ο διάολος», ψιθύρισε
στον εαυτό του, με τα δόντια σφιγμένα από οργή. Ξαφνικά, του ήρθε στην
μύτη μια γνώριμη μυρωδιά, από τότε που βοηθούσε τον πατέρα του στο
χτήμα τους. Θειάφι.


Τότε ήταν που παρατήρησε πως στους τοίχους υπήρχαν πεντάλφες!
Ζωγραφισμένες με αίμα! Πισωπάτησε έντρομος, παραπάτησε και έπεσε. Η
πίτσα προσέκρουσε στο πάτωμα και διαλύθηκε, σαν ένα γκροτέσκο παζλ. Ο
Richard σηκώθηκε και, ζαλισμένος, αναζήτησε την έξοδο πίσω του. Τότε η
πόρτα έκλεισε! Και δεν άνοιγε! Και μετά εμφανίστηκε ένα ζόμπι που
κάνοντας «μμμμμ» πλησίασε αργά για να του φάει τον εγκέφαλο. « Γουα δε
φάααααακ» ούρλιαξε ο Richard και έτρεξε προς μια από τις πόρτες που
έχασκαν μισάνοιχτες στο διάδρομο. Μπήκε σε ένα δωμάτιο και του
επιτέθηκαν νυχτερίδες!Ούρλιαξε και άρχισε να κουνάει τα χέρια του σαν
έλικες για να τις απομακρύνει! «Μμμμμ» ακουγόταν το πεινασμένο ζόμπι.
Βγήκε στα τυφλά από το δωμάτιο και μπήκε στην απέναντι
πόρτα…όπου του επιτέθηκε ένας βρικόλακας! Ο Richard ένιωσε να
λιποθυμάει αλλά πρόλαβε να βγει στο διάδρομο-ο βρικόλακας δεν τον
ακολούθησε γιατί η πίτσα είχε πολύ σκόρδο- οι πελάτες είχαν κάνει
πολλές φορές παράπονα στον Jose, το Μεξικάνο μάγειρα. Ο Richard ανέβηκε
τρέχοντας τα σκαλιά που οδηγούσαν στον πρώτο όροφο του σπιτιού. Όταν
έφτασε στην κορυφή της σκάλας, είδε στα αριστερά του την πηγή της
μυρωδιάς θειαφιού: Ήταν ένας δαίμονας! Που έτρωγε ένα ανθρώπινο κεφάλι!
Ο Richard έτρεξε προς τα δεξιά, σε έναν άλλον διάδρομο γεμάτο πόρτες.
Άνοιξε μία στην τύχη και είδε να του ορμάει ένα σκυλί…με τρία
κεφάλια! Έκλεισε την πόρτα με όση δύναμη είχε και άνοιξε τη διπλανή
της…όπου μια σαπισμένη μούμια είχε σηκωθεί από την σαρκοφάγο
όπου κειτόταν. «Αααααργκχ!» είπε ο Richard,που ένιωθε το έμφραγμα να
πλησιάζει και αναζήτησε καταφύγιο στο απέναντι δωμάτιο…όπου
πρόλαβε να δει έναν άνθρωπο που μεταμορφωνόταν σε λυκάνθρωπο! Η διπλανή
πόρτα έγραφε WC , και ο Richard χωρίς να το σκεφτεί την
άνοιξε…και είδε τη μπανιέρα γεμάτη αίμα…και μέσα
στο αίμα πιράνχας…αλλά ήταν ζόμπι-πιράνχας….και
πάνω στη λεκάνη καθόταν το τέρας του Φρανκενστάιν με ένα μπαλντά και
διαμέλιζε ένα πτώμα, και μόλις είδε τον Richard άρχισε να ουρλιάζει και
όρμησε κατά πάνω του. «Μάνααααα» φώναξε ασυναίσθητα ο Richard, καθώς
έριξε όλο το βάρος του στην πόρτα και την κλείδωσε με το κλειδί που
υπήρχε πάνω στην κλειδωνιά. Πίσω του, το φάντασμα ενός πεθαμένου
κοριτσιού έσερνε τις αλυσίδες και του έλεγε «έλα μαζί
μουυυυυυ».Τρελαμένος από τον φόβο πήρε φόρα και πήδηξε έξω από το
παράθυρο, στο τέλος του διαδρόμου, πριν προλάβει να τον πιάσει ένα
τέρας που αντί για χέρια είχε μπαγκέτες και πάνω τους οι μπαγκέτες
είχαν ξυραφάκια.


Έσκασε στον κήπο με έναν βουβό ήχο. «Γδθουμπ», ακούστηκε. Για
μερικά δευτερόλεπτα δεν ήξερε καν αν ήταν ζωντανός. Επιστρατεύοντας
όλες του τις δυνάμεις σηκώθηκε όρθιος: Δεν είχε σπάσει τίποτα. « Πρέπει
να φτάσω στο παπί μου» σκέφτηκε. Άρχισε να τρέχει , καθώς η πόρτα πίσω
του σπιτιού άνοιξε και τα ζόμπι-τέρατα-δαίμονες-
φρανκενστάιν-βαμπίρ-κέρβεροι-πιράνχας (γιατί ήταν ιπτάμενα) ξεχύθηκαν
στο κατόπι του. Ανέβηκε στο παπί του και γύρισε το κλειδί. Το παπί πήρε
μπροστά και ευτυχισμένος, ο Richard σήκωσε το μεσαίο δάχτυλο προς την
εφιαλτική ορδή που είχε σταματήσει να τον ακολουθεί. Και τότε τον
χτύπησε μια νταλίκα, και τον σκότωσε ακαριαία. Και την νταλίκα δεν την
οδηγούσε ΚΑΝΕΙΣ!

http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=13&t=72772


Ενώ στην αρχή πήγαινε καλά μετά μόνο εξωγήινοι δεν εμφανίστηκαν Laughing
Όποιος την έγραψε την παραφόρτωσε :P
καλα μαιμουδες δεν εχη και που ειναι το σκιαχτρο ελες ταινια πρεπη να το κανουν :P



♥❤♥:

avatar
gorgakis7000
Πρωτοετής στην Σχολή
Πρωτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 6
Ηλικία : 22
Location : Durotar
Ημερομηνία εγγραφής : 06/06/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status:
Today's thought:

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από gorgakis7000 Την / Το Τρι Νοε 02, 2010 11:38 pm

soulitsa@xd έγραψε:Η ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΗ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΕΦΙΑΛΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑΣ(Μπουχαχαχαχα! )


Ο Richard έφτασε μπροστά στο παλιό σπίτι. Περίεργο. Δεν ήξερε ότιζούσαν άνθρωποι εκεί μέσα. Κάθε φορά που δούλευε delivery τύχαινε να περνάει από εκείνη τη γειτονιά τουλάχιστον τρεις με τέσσερις φορές αλλά ποτέ δεν είχε δει ένα φως πίσω από τα θαμπά παράθυρα. Και όμως, σύμφωνα με το τηλεφώνημα, το σπίτι κατοικούνταν και οι ένοικοι ήταν πεινασμένοι για πίτσα με πεπερόνι. O Richard κατέβηκε από το παπί, προσπέρασε την πεσμένη καγκελόπορτα και κινήθηκε προς την εξώπορτα προσέχοντας τα βήματά του- ο κήπος ήταν απεριποίητος, γεμάτος σπασμένα μπουκάλια και τσουκνίδες. Έφτασε μπροστά στην βαριά σιδερένια πόρτα και χτύπησε το κουδούνι. «Άντε να τελειώνουμε» σκέφτηκε. «Ελπίζω να μου αφήσουν καλό φιλοδώρημα».Η πόρτα άνοιξε τρίζοντας.

Ο Richard περίμενε να δει κάποιον να περιμένει πίσω της αλλά δεν ήταν κανείς. «Ίσως ο ιδοκτήτης να είναι ηλικιωμένος» σκέφτηκε, και μπήκε δειλά στο σκοτεινό χολ. «Είναι κανείς εδώ;», φώναξε.
«Εδώ…εδώ…δώ…ώ» άκουσε την ίδια του την ηχώ να απαντάει. Εκνευρισμένος ο Richard συνέχισε να προχωράει στον διάδρομο. «Λες να είναι καμία φάρσα;». Η σκέψη πέρασε από το μυαλό του σχεδόν ανεπαίσθητα αλλά ο Richard την συγκράτησε. «Αν είναι άλλο ένα αστειάκι από τα κωλόπαιδα των Anderson θα τα πάρει ο διάολος», ψιθύρισε στον εαυτό του, με τα δόντια σφιγμένα από οργή. Ξαφνικά, του ήρθε στην μύτη μια γνώριμη μυρωδιά, από τότε που βοηθούσε τον πατέρα του στο χτήμα τους. Θειάφι.


Τότε ήταν που παρατήρησε πως στους τοίχους υπήρχαν πεντάλφες! Ζωγραφισμένες με αίμα! Πισωπάτησε έντρομος, παραπάτησε και έπεσε. Η πίτσα προσέκρουσε στο πάτωμα και διαλύθηκε, σαν ένα γκροτέσκο παζλ. Ο
Richard σηκώθηκε και, ζαλισμένος, αναζήτησε την έξοδο πίσω του. Τότε η πόρτα έκλεισε! Και δεν άνοιγε! Και μετά εμφανίστηκε ένα ζόμπι που κάνοντας «μμμμμ» πλησίασε αργά για να του φάει τον εγκέφαλο. « Γουα δε
φάααααακ» ούρλιαξε ο Richard και έτρεξε προς μια από τις πόρτες που έχασκαν μισάνοιχτες στο διάδρομο. Μπήκε σε ένα δωμάτιο και του επιτέθηκαν νυχτερίδες!Ούρλιαξε και άρχισε να κουνάει τα χέρια του σαν έλικες για να τις απομακρύνει! «Μμμμμ» ακουγόταν το πεινασμένο ζόμπι. Βγήκε στα τυφλά από το δωμάτιο και μπήκε στην απέναντι πόρτα…όπου του επιτέθηκε ένας βρικόλακας! Ο Richard ένιωσε να λιποθυμάει αλλά πρόλαβε να βγει στο διάδρομο-ο βρικόλακας δεν τον ακολούθησε γιατί η πίτσα είχε πολύ σκόρδο- οι πελάτες είχαν κάνει πολλές φορές παράπονα στον Jose, το Μεξικάνο μάγειρα. Ο Richard ανέβηκε τρέχοντας τα σκαλιά που οδηγούσαν στον πρώτο όροφο του σπιτιού. Όταν έφτασε στην κορυφή της σκάλας, είδε στα αριστερά του την πηγή της μυρωδιάς θειαφιού: Ήταν ένας δαίμονας! Που έτρωγε ένα ανθρώπινο κεφάλι! Ο Richard έτρεξε προς τα δεξιά, σε έναν άλλον διάδρομο γεμάτο πόρτες. Άνοιξε μία στην τύχη και είδε να του ορμάει ένα σκυλί…με τρία κεφάλια! Έκλεισε την πόρτα με όση δύναμη είχε και άνοιξε τη διπλανή της…όπου μια σαπισμένη μούμια είχε σηκωθεί από την σαρκοφάγο όπου κειτόταν. «Αααααργκχ!» είπε ο Richard,που ένιωθε το έμφραγμα να πλησιάζει και αναζήτησε καταφύγιο στο απέναντι δωμάτιο…όπου πρόλαβε να δει έναν άνθρωπο που μεταμορφωνόταν σε λυκάνθρωπο! Η διπλανή πόρτα έγραφε WC , και ο Richard χωρίς να το σκεφτεί την
άνοιξε…και είδε τη μπανιέρα γεμάτη αίμα…και μέσα στο αίμα πιράνχας…αλλά ήταν ζόμπι-πιράνχας….και
πάνω στη λεκάνη καθόταν το τέρας του Φρανκενστάιν με ένα μπαλντά και διαμέλιζε ένα πτώμα, και μόλις είδε τον Richard άρχισε να ουρλιάζει και όρμησε κατά πάνω του. «Μάνααααα» φώναξε ασυναίσθητα ο Richard, καθώς έριξε όλο το βάρος του στην πόρτα και την κλείδωσε με το κλειδί που υπήρχε πάνω στην κλειδωνιά. Πίσω του, το φάντασμα ενός πεθαμένου κοριτσιού έσερνε τις αλυσίδες και του έλεγε «έλα μαζί μουυυυυυ».Τρελαμένος από τον φόβο πήρε φόρα και πήδηξε έξω από το παράθυρο, στο τέλος του διαδρόμου, πριν προλάβει να τον πιάσει ένα τέρας που αντί για χέρια είχε μπαγκέτες και πάνω τους οι μπαγκέτες είχαν ξυραφάκια.


Έσκασε στον κήπο με έναν βουβό ήχο. «Γδθουμπ», ακούστηκε. Για μερικά δευτερόλεπτα δεν ήξερε καν αν ήταν ζωντανός. Επιστρατεύοντας όλες του τις δυνάμεις σηκώθηκε όρθιος: Δεν είχε σπάσει τίποτα. « Πρέπει να φτάσω στο παπί μου» σκέφτηκε. Άρχισε να τρέχει , καθώς η πόρτα πίσω του σπιτιού άνοιξε και τα ζόμπι-τέρατα-δαίμονες- φρανκενστάιν-βαμπίρ-κέρβεροι-πιράνχας (γιατί ήταν ιπτάμενα) ξεχύθηκαν στο κατόπι του. Ανέβηκε στο παπί του και γύρισε το κλειδί. Το παπί πήρε μπροστά και ευτυχισμένος, ο Richard σήκωσε το μεσαίο δάχτυλο προς την εφιαλτική ορδή που είχε σταματήσει να τον ακολουθεί. Και τότε τον χτύπησε μια νταλίκα, και τον σκότωσε ακαριαία. Και την νταλίκα δεν την οδηγούσε ΚΑΝΕΙΣ!

http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=13&t=72772

μην λετε ανοησίες μετα εμφανιστικαν ιron maiden με το ιπταμενο ασανσερ τους τραγουδισαν το number of the beast και το πλήθος χειροκροτουσε και μετα εφυγαν με την σουπερ καραουαου ιπταμενη μηχανη τους (γιατι το ασανσερ το εκλεψαν



Παρακαλώ πατήστε το link για να με βοηθήσετε: http://s3.gladiatus.gr/game/c.php?uid=26781

aphrodite
Πρωτοετής στην Σχολή
Πρωτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 1
Ηλικία : 24
Ημερομηνία εγγραφής : 05/11/2010

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από aphrodite Την / Το Παρ Νοε 05, 2010 10:03 pm

Ξεκιναω να πω οτι ειμαι κενουρια εδω.Αλλα καθομαι και διαβαζω απο το πρωη την αναρτισεις σας.Και θελισα να μιραστω μαζι σας την δικια μου περιπετια.
12.6.07 Ειμουνα καταενθουσιασμενη γιατι πιρα τα εισιτιρια για την συναβλια τον εβανενσες.Και απο εκινη την μερα για καπιο λογο εβλεπα ανεξιγιτα ονειρα.Για την ακριβια εβλεπα καπιον να πεθενει αλλα ητανε ολα τοσο θολα που δεν μπορουσα να καταλαβω τιποτα.καθε βραδυ το ιδιο μεχρι που μιλισα με την μικρη μου αδελφη στο τιλεφωνο και μου ειπε τρομαγμενη οτι μερες τωρα βλεπει στον υπνο της καποιον να πεθενει αλλα ουτε εκινη εβλεπε ποιος ηταν.Δεν πιστεθα πωσ ηταν τυχαιο αφτο το ονειρο.τελος παντον 27.6.07 ητανε η μεγαλη συναβλια τον εβανενσες ξερεται.Εκινι την μερα ειμουν πολι ενθουσιασμενη και ειχα ξεχασει να φορτισω το κινιτο μου.οταν τελιοσε η συναβλια σινιδιτοποιησα οτι ειχε απενεργοποιηθει και δεν ειχα πως να παρω τον πατερα μου να του πω ναρθει να με παρει.Στο τελος βρικα εναν γνοστο μου και του ζιτισα να παρω τιλεφονο.Οταν ηρθε ο πατερας μου γυρισε και μου ηπε πος αμα σημερα πεθανει να ξερω πος με λατρευει.Πραγματικα εκινο το βραδυ το ονειρο μου ξεθολιασε.Ειδα τον πατερα μου να πεθενει και ξυπνισα απο τον ηχο του κινιτου μου.Ηταν η μικρη μου αδελφη πανικοβλιτη και να κλεει και να προσπαθει να μου πει οτι ειδε εκινο το ονειρο που ιδα κ εγω.ακροβος 3:00 η ωρα ακουω την μανα μου να φοναζει Αφροδιιτη τρεξε οταν πηγα αντικρισα διπλα απο τον πατερα μου μια σκια να με κιταει και να μου λεει θα ερθει μαζι μου το εβλεπε και η μανα μουυ δεν μπορω να πω πος ειμαι τρελη και εβλεπα οτι νανε ο πατερας μου πεθανε...εκινη την μερα απο ανακομη καρδιας αλλα εγω ηθελα να μαθω με εκεγε το θεμα του πνευματος.Ξερετε οτι αμα πας σε ενα πνευματιστη γινετε να επικινονισεις με το αγαπιμενο σου προσοπο και εγω με την μανα μου και την μικρη αδελφη μου πιγαμε.Οταν με ρωρισανε τι ηθελα να ρωτισω τον πατερα μου ειπα "ειδες ποιος στεκοταν διπλα σου?" και εκινος μου ειπε "Ο αγγελος του θανατου".Και πραγματικα εκινη την στιγμη μουρθε να γελασω γιατι δεν το πιστεπσα.Αλλα καντε την κινιση και πατιστε στο google "the angel of death" και ντιτε οτι τελικα ειναι αληθινος. δεν ξερω αμα σας φανικε βλακια ι ιστορια μου αλλα ηθελα να την μιραστω με καποιν.
και συγνωμη για τα λαθη μου αλλα ειμαι απο Σουιδια ;p oh!

ALEX CRAZY 4
Πρωτοετής στην Σχολή
Πρωτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 6
Ηλικία : 25
Ημερομηνία εγγραφής : 12/10/2010

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από ALEX CRAZY 4 Την / Το Τρι Νοε 23, 2010 3:57 pm

ΚΑΛΟ ΠΑΝΤΩΣ ΤΑ ΣΠΑΕΙ

Καλό πάντως τα σπάει.

edit by dREAm Girl : Μη χρησιμοποιείς κεφαλαία.
avatar
Nicholas Flamel
Πεμπτοετής στην Σχολή
Πεμπτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 260
Ηλικία : 688
Location : In the besieged castle
Ημερομηνία εγγραφής : 05/08/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Who let the dogs out?

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Nicholas Flamel Την / Το Τρι Νοε 23, 2010 4:08 pm

Μου άρεσε που τα έσβησες Razz





There is no place for both of us in this world

Σπόιλερ:
bounce


Σπόιλερ:
avatar
Leonie Vernier
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 70127
Ηλικία : 23
Location : Rennes les Bains, Domaine de la Cade.
Ημερομηνία εγγραφής : 27/06/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: I have to fest it up!

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Leonie Vernier Την / Το Τρι Νοε 23, 2010 4:09 pm

Σπαμμάρεις.







A psychopath,

by definition,

is incapable of remorse.
avatar
Alphard Black
Δασοφύλακας
Δασοφύλακας

Αριθμός μηνυμάτων : 3385
Ηλικία : 31
Location : 12 Grimmauld Place
Ημερομηνία εγγραφής : 09/10/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Πάνω από τα κάστρα είναι τα άστρα. Πάνω στα κάστρα είναι μια γλάστρα. Κάτω από τα κάστρα είσαι εσύ. Πέφτει η γλάστρα και βλέπεις τα άστρα.

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Alphard Black Την / Το Πεμ Ιαν 13, 2011 1:47 pm

Ήρθε η ώρα να γράψω και την δική μου ιστορία ... Είναι αληθινή και συνεύει πέρσυ την ανάσταση στην Μάνη..

Όπως έγραψα ήταν Ανάσταση και είμασταν στο εξοχικό της πεθεράς του αδερφού μου ... Γύρω στις 4 το πρωί καθόμασταν εγώ, ο αδερφός μου και η γυναίκα του στην αυλή καθώς δεν μας κόλαγε ύπνος.. Κάποια στιγμή λέγαμε για ιστορίες που έχουν ακούσει για την περιοχή....Ξέχασα να πώ πως το σπίτι βρίσκεται σε ένα βουνό ( όνομα περιοχής δεν θυμάμε ) μαζί με άλλα 6 σπίτια... Σε κάποια φάση είπαμε να πάρουμε τους φακούς και να πάμε μια βόλτα να ξεμουδιάσουμε .. Χωρίς να το καταλάβουμε είχαμε απομακρυνθεί αρκετά από το σπίτι.. Η γυναίκα του αδερφού μου είπε κάτι που εκείνη την στιγμή δεν ήθελα να ακούσω, πλησιάζαμε στο νεκροταφείο...Υπήρχε μόνο μια λάμπα που φώτιζε τον δρόμο .. Από ένα σημείο και μετά ήταν εντελώς σκοτάδι. ήθελα να κάνω τον έξυπνο και πρότεινα να συνεχίσουμε με τους φακούς. Τους ανάψαμε και προχωρίσαμε.. Σε κάποια φάση έιχε μια στροφή και γύρω μας πυκνοί θάμνοι... Με το που στρίψαμε το αίμα μου πάγωσε... Στα 200 μέτρα ήταν το νεκροταφείο..Δεν ξέρω γιατί φοβήθηκα τόσο ( στην αρχή ). Μάλλον αυτή η ησυχία και η θέα με τα καντηλάκια να τρεμοπαίζουν ... Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα ..Ο αδερφός μου με κορόιδευε που τρόμαξα... Α ξέχασα να πώ πως ο αδερφός μου είχε τότε μια σκυλίτσα την Ντέζη... Αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω...Ξαφνικά η Ντέζη άρχισε να κοιτάει προς την μεριά του νεκροταφίου και να γρυλίζει..Το αίμα μας πάγωσε.. Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε 3 φορές.. Φωτίσαμε με τους φακούς το καμπαναριό όμως δεν είδαμε κάτι.. Το βάλαμε στα πόδια και φτασαμε στο σπίτι...Την άλλη μέρα το απόγευμα πήγαμε πάλι εκεί .. Όμως αυτο που είδαμε μας έκανε να τρομάξουμε πιο πολύ. Το καμπαναριό είχε καταστραφεί τρεις εβδομάδες πριν, από έναν σεισμό που είχε γίνει ... .. Από τότε , όταν ακούω καμπάνα μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η νύχτα
scared

------Ξαναλέω πως η ιστορία είναι αληθινή-----



Ι solemnly swear that I am up to no good:

.:Proud to be a Marauder:.
-----------------------------------
.:Proud to belong in Gryffindor:.

-----------------------------------

avatar
Hermione Black
Απόφοιτος Χόγκουαρτς
Απόφοιτος Χόγκουαρτς

Αριθμός μηνυμάτων : 11939
Ηλικία : 21
Location : στο άγνωστο με βάρκα την ελπήδα :P
Ημερομηνία εγγραφής : 02/09/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Αν ελπίζεις σε κάτι, κανείς δεν μπορεί να σου διώξει την ελπίδα

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Hermione Black Την / Το Πεμ Ιαν 13, 2011 3:59 pm

Αλέξανδρε, που είναι αυτό το μέρος με τις αυτόβουλες καμπάνες? Δε θα ήθελα να είμαι στη θέση σου.
Η δικιά μου δεν είναι και τόσο τρομακτική, αλλά εγώ είχα κατατρομάξει είναι κι αυτή αληθινή.

Λοιπόν, μια μέρα πριν την παραμονή εγώ και άλλα 2 κορίτσια μείναμε στο σπίτι μιας φίλης μου, της Δάφνης.. Αποφασίσαμε οι χαζες πως αφού είναι η τελευταία μέρα του χρόνου πρέπει να κάνουμε κάτι που δεν θα το κάναμε άλλη φορά, οπότε στις 3 το πρωί ντυθήκαμε και και βγήκαμε, οι χαζές, να πάμε βόλτα! Περάσαμε από το πάρκο και μετά ξαπλώσαμε στη μέση του δρόμου και βγάζαμε φωτογραφίες.
Όταν επιστρέφαμε όμως στο πάρκο κάθονταν κάτι τύποι με μπουκάλια οπότε φοβόμασταν να περάσουμε από 'κει. Τελικά αναγκαστικά περάσαμε από το νεκροταφείο και εκεί που ήταν απόλυτη ησυχεία κάναμε στροφή για να βγούμε και είδαμε μια με μαύρα ρούχα να κάθεται να μιλάει μάλλον στον τάφο. Πάντως μιλούσε μόνη της και φωτιζε το ρολόι της, αλλά σαν το χάρο ήταν εκεί που μίλαγε μόνη της. Όταν επιστρέφαμε είχε κάτι τύπους σε ένα αυτοκίνητο και μας ακολουθούσαν. Τελικά περάσαμε από το παρκο και πήγαμε τρέχοντας πίσω στο σπίτι της Δάφνης και σκάσαμε στα γέλια σαν ηλίθιες αλλά εκεινη την ώρα ειλικρινά κατατρόμαξα

Και είμαστε τόσο τρελες που την επόμενη φορά που μίναμε στην Ελένη εμείς οι 4εις, το ξανακάναμε χωρίς νεκροταφείο αυτή τη φορα!



avatar
Beedle the Bard
Θεραπευτής/ρια
Θεραπευτής/ρια

Αριθμός μηνυμάτων : 5006
Ηλικία : 139
Location : On The Edge Of The Night
Ημερομηνία εγγραφής : 30/01/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: A real gentleman, even if he loses everything he owns, must show no emotion. Money must be so far beneath a gentleman that it is hardly worth troubling about.

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Beedle the Bard Την / Το Πεμ Φεβ 03, 2011 10:19 pm

παιδια,δεν με βλεπω να κοιμαμαι το βραδακι!!!
Ήταν μια φορά 3 φίλοι που πέρασαν μεσάνυχτα έξω από το νεκροταφείο… Τότε αποφάσισαν να βάλουν ένα στοίχημα για να δουν πόσο ''γενναίοι'' είναι. Αποφάσισαν λοιπόν να μπουν στο νεκροταφείο ένας-ένας, να περάσουν απ όλους τους τάφους, και να ξαναγυρίσουν. Παρόλο που οι δυο δεν είχαν κανένα πρόβλημα, ο τρίτος είχε αρχίσει να τρομάζει και μόνο στην ιδέα ότι θα έμπαινε νύχτα στο νεκροταφείο! Στο φόβο όμως μην τον κοροιδεύσουν οι υπόλοιποι δέχτηκε, με την προϋπόθεση να μπει τελευταίος... Έτσι κι έγινε! Μπήκε αρχικά ο ένας απ την παρέα, και σε περίπου 10 λεπτά βγήκε απ το νεκροταφείο! Το ίδιο έγινε και με τον δεύτερο! Και τώρα ήταν η σειρά του 3ου της παρέας, ο οποίος είχε αρχίσει να τρέμει απ το φόβο του, καταλαβαίνοντας πως ήταν η σειρά του να μπει... Οι φίλοι του όμως δεν πίστεψαν ότι θα άντεχε τη δοκιμασία και για να βεβαιωθούν ότι θα έφτανε και στον τελευταίο τάφο, του έδωσαν ένα μαχαίρι. ''Αυτό το μαχαίρι θα το καρφώσεις στον τελευταίο τάφο'' του είπαν. ''Έπειτα θα μπούμε εμείς και βλέποντάς το καρφωμένο εκεί, θα καταλάβουμε ότι όντως έκανες αυτό που συμφωνήσαμε''...
Τελικά, μπήκε μέσα στο νεκροταφείο, πέρασε απ όλους τους τάφους, ώσπου έφτασε στον τελευταίο... Καρφώνει τρεμάμενος και βιαστικός το μαχαίρι και γυρνάει για να φύγει τρέχοντας! Όμως γυρίζοντας, κάτι σαν χέρι τον κρατάει απ την μπλούζα του, εμποδίζοντάς τον να φύγει! Και τότε, κατατρομαγμένος όπως είναι φυσικό, πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς…
Οι δυο φίλοι του που τον περίμεναν απ έξω, άρχισαν να ανησυχούν καθώς είχε περάσει ήδη πολύ ώρα. Αναρωτιόνταν τι μπορούσε να του έχει συμβεί! Φοβισμένοι κι αυτοί, παίρνουν την απόφαση να μπουν στο νεκροταφείο και να τον αναζητήσουν. Αφού έψαξαν όλους σχεδόν τους τάφους, φτάνουν στον τελευταίο!
Και βλέπουν τον φίλο τους νεκρό…και το μαχαίρι που κάρφωσε στον τάφο, να έχει πιαστεί από την μπλούζα του…

ΜΠΟΥΧΑΧΑΧΑΧΑ!!
χαζη εε; τι λετε! Happy

















avatar
Romilda Vane
Δασοφύλακας
Δασοφύλακας

Αριθμός μηνυμάτων : 12833
Ηλικία : 24
Location : Neverland
Ημερομηνία εγγραφής : 17/08/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Μάγεψαν και σένανε τα ξωτικά;

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Romilda Vane Την / Το Τρι Μαρ 22, 2011 8:46 pm

^Την εχω ξανακουσει!

την ιστορια με την Αννουλα και τα σκαλια την ξερετε??
αν μ ακουσετε να τη λεω... θα λυθειτε στα γελια Cool



ghgh
hhg
hy
Reveal your secrets:

avatar
Jace Wayland
Αστρονόμος
Αστρονόμος

Αριθμός μηνυμάτων : 11954
Ηλικία : 21
Location : City Of Glass
Ημερομηνία εγγραφής : 28/03/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Friends share secrets. That's what keeps us close.

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Jace Wayland Την / Το Δευ Απρ 04, 2011 5:16 pm

Alphard Black έγραψε:Ήρθε η ώρα να γράψω και την δική μου ιστορία ... Είναι αληθινή και συνεύει πέρσυ την ανάσταση στην Μάνη..

Όπως έγραψα ήταν Ανάσταση και είμασταν στο εξοχικό της πεθεράς του αδερφού μου ... Γύρω στις 4 το πρωί καθόμασταν εγώ, ο αδερφός μου και η γυναίκα του στην αυλή καθώς δεν μας κόλαγε ύπνος.. Κάποια στιγμή λέγαμε για ιστορίες που έχουν ακούσει για την περιοχή....Ξέχασα να πώ πως το σπίτι βρίσκεται σε ένα βουνό ( όνομα περιοχής δεν θυμάμε ) μαζί με άλλα 6 σπίτια... Σε κάποια φάση είπαμε να πάρουμε τους φακούς και να πάμε μια βόλτα να ξεμουδιάσουμε .. Χωρίς να το καταλάβουμε είχαμε απομακρυνθεί αρκετά από το σπίτι.. Η γυναίκα του αδερφού μου είπε κάτι που εκείνη την στιγμή δεν ήθελα να ακούσω, πλησιάζαμε στο νεκροταφείο...Υπήρχε μόνο μια λάμπα που φώτιζε τον δρόμο .. Από ένα σημείο και μετά ήταν εντελώς σκοτάδι. ήθελα να κάνω τον έξυπνο και πρότεινα να συνεχίσουμε με τους φακούς. Τους ανάψαμε και προχωρίσαμε.. Σε κάποια φάση έιχε μια στροφή και γύρω μας πυκνοί θάμνοι... Με το που στρίψαμε το αίμα μου πάγωσε... Στα 200 μέτρα ήταν το νεκροταφείο..Δεν ξέρω γιατί φοβήθηκα τόσο ( στην αρχή ). Μάλλον αυτή η ησυχία και η θέα με τα καντηλάκια να τρεμοπαίζουν ... Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα ..Ο αδερφός μου με κορόιδευε που τρόμαξα... Α ξέχασα να πώ πως ο αδερφός μου είχε τότε μια σκυλίτσα την Ντέζη... Αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω...Ξαφνικά η Ντέζη άρχισε να κοιτάει προς την μεριά του νεκροταφίου και να γρυλίζει..Το αίμα μας πάγωσε.. Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε 3 φορές.. Φωτίσαμε με τους φακούς το καμπαναριό όμως δεν είδαμε κάτι.. Το βάλαμε στα πόδια και φτασαμε στο σπίτι...Την άλλη μέρα το απόγευμα πήγαμε πάλι εκεί .. Όμως αυτο που είδαμε μας έκανε να τρομάξουμε πιο πολύ. Το καμπαναριό είχε καταστραφεί τρεις εβδομάδες πριν, από έναν σεισμό που είχε γίνει ... .. Από τότε , όταν ακούω καμπάνα μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η νύχτα
scared

------Ξαναλέω πως η ιστορία είναι αληθινή-----


Εγω θα ειχα τρομαξει παρα πολυ Razz







avatar
Cassiopeia Black
Μαγικός Προσωπογράφος
Μαγικός Προσωπογράφος

Αριθμός μηνυμάτων : 23146
Ηλικία : 23
Location : In the world of dreams
Ημερομηνία εγγραφής : 29/09/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Does this darkness have a name? Is it your name?

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Cassiopeia Black Την / Το Δευ Ιουλ 11, 2011 3:28 pm

Beedle the Bard έγραψε:παιδια,δεν με βλεπω να κοιμαμαι το βραδακι!!!
Ήταν μια φορά 3 φίλοι που πέρασαν μεσάνυχτα έξω από το νεκροταφείο… Τότε αποφάσισαν να βάλουν ένα στοίχημα για να δουν πόσο ''γενναίοι'' είναι. Αποφάσισαν λοιπόν να μπουν στο νεκροταφείο ένας-ένας, να περάσουν απ όλους τους τάφους, και να ξαναγυρίσουν. Παρόλο που οι δυο δεν είχαν κανένα πρόβλημα, ο τρίτος είχε αρχίσει να τρομάζει και μόνο στην ιδέα ότι θα έμπαινε νύχτα στο νεκροταφείο! Στο φόβο όμως μην τον κοροιδεύσουν οι υπόλοιποι δέχτηκε, με την προϋπόθεση να μπει τελευταίος... Έτσι κι έγινε! Μπήκε αρχικά ο ένας απ την παρέα, και σε περίπου 10 λεπτά βγήκε απ το νεκροταφείο! Το ίδιο έγινε και με τον δεύτερο! Και τώρα ήταν η σειρά του 3ου της παρέας, ο οποίος είχε αρχίσει να τρέμει απ το φόβο του, καταλαβαίνοντας πως ήταν η σειρά του να μπει... Οι φίλοι του όμως δεν πίστεψαν ότι θα άντεχε τη δοκιμασία και για να βεβαιωθούν ότι θα έφτανε και στον τελευταίο τάφο, του έδωσαν ένα μαχαίρι. ''Αυτό το μαχαίρι θα το καρφώσεις στον τελευταίο τάφο'' του είπαν. ''Έπειτα θα μπούμε εμείς και βλέποντάς το καρφωμένο εκεί, θα καταλάβουμε ότι όντως έκανες αυτό που συμφωνήσαμε''...
Τελικά, μπήκε μέσα στο νεκροταφείο, πέρασε απ όλους τους τάφους, ώσπου έφτασε στον τελευταίο... Καρφώνει τρεμάμενος και βιαστικός το μαχαίρι και γυρνάει για να φύγει τρέχοντας! Όμως γυρίζοντας, κάτι σαν χέρι τον κρατάει απ την μπλούζα του, εμποδίζοντάς τον να φύγει! Και τότε, κατατρομαγμένος όπως είναι φυσικό, πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς…
Οι δυο φίλοι του που τον περίμεναν απ έξω, άρχισαν να ανησυχούν καθώς είχε περάσει ήδη πολύ ώρα. Αναρωτιόνταν τι μπορούσε να του έχει συμβεί! Φοβισμένοι κι αυτοί, παίρνουν την απόφαση να μπουν στο νεκροταφείο και να τον αναζητήσουν. Αφού έψαξαν όλους σχεδόν τους τάφους, φτάνουν στον τελευταίο!
Και βλέπουν τον φίλο τους νεκρό…και το μαχαίρι που κάρφωσε στον τάφο, να έχει πιαστεί από την μπλούζα του…

ΜΠΟΥΧΑΧΑΧΑΧΑ!!
χαζη εε; τι λετε! Happy

Την έχω ξανακούσει νομίζω. mouble mouble Εγώ παντως δεν θα έμπαινα νύχτα σε νεκροταφείο. banghead






^^:




   
avatar
Elektra
Δευτεροετής στην Σχολή
Δευτεροετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 40
Ηλικία : 22
Ημερομηνία εγγραφής : 18/07/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: I am gonna kill her

Απ: Τρομακτικές ιστορίες

Δημοσίευση από Elektra Την / Το Δευ Ιουλ 18, 2011 2:04 pm

από αυτές που διάβασα πάντως ζήτημα 3 να είναι αληθινές....ρε παιδιά ενταξει δεν λέω, άλλωστε δεν έχω ζήσει κάτι πολύ τρομακτικό και ανεξήγητο ώστε να πιστεύω εύκολα σε τέτοιες ιστορίες, αλλά ορισμένες κανουν μπαμ από μακρυά ότι είναι φέιλ.... :P




    Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Τετ Δεκ 19, 2018 5:33 am