.::HarryWorld::.

Εδώ ο Ήλιος της Φαντασίας δεν δύει ποτέ...

Μην το μετακινείτε γιατί δεν φαίνεται η πρώτη είδηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ανακοινώθηκαν τα βραβεία Golden Snitches: Ελληνικές Σειρές, περάστε από εδώ να συγχαρείτε τους νικητές!!
Νέες αλλαγές στο Υπουργείο Μαγείας! Snitch πύλη
Επέστρεψαν οι Σχολές! Διαβάστε εδώ.
Μάθετε όλα τα τελευταία νέα του Ποττερόκοσμου από τον Ημερήσιο Προφήτη! blasé

Προσωπικές ιστορίες

Μοιραστείτε
avatar
Dimitris el Mago Secreto
παίκτης/ρια Quidditch
παίκτης/ρια Quidditch

Αριθμός μηνυμάτων : 7784
Ηλικία : 24
Location : Στον κόσμο των αισθήσεων και των παραισθήσεων!
Ημερομηνία εγγραφής : 01/09/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Κοίτα με... Έχεις τα μάτια της μητέρας σου...

Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Dimitris el Mago Secreto Την / Το Παρ Φεβ 04, 2011 11:54 pm

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο παρόμοιο τόπικ! Αν υπάρχει, απλά διαγράψτε αυτό εδώ!!!!!

Ειμαστε όλοι μια μεγάλη παρέα σε αυτό το φόρουμ!! Εχουμε γελάσει μαζί, έχουμε διαφωνίσει, τσακωθεί αλλά έχουμε κάνει και μεγάλα πράγματα!!
Νομίζω ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε κάποιες προσωπικές μας εμπειρίες με όλα τα μέλη!!
Ας γράψουμε λοιπόν κάτι που μας έχει συγκινήσει, τρομάξει, νευριάσει, εκλπήξει και οτιδήποτε άλλο μας έχει γεμίσει δυνατά κι έντονα συναισθήματα!!
Τι κερδίσατε από αυτό το συμβάν;
Μην κολλάτε σε γεγονότα!! Μπορεί να είδατε μια ταινια, να ακούσατε ένα τραγούδι και να σας ήρθαν διάφορες εικόνες στο μυαλό!!
Ας τα μοιραστούμε!!
ποιος θα είναι ο τολμηρός που θα αρχίσει;;!!




Ravenclaw Fiction Team

Harry be safe, be strong:

avatar
Halfblood Prince
Αλχημιστής
Αλχημιστής

Αριθμός μηνυμάτων : 2679
Ηλικία : 20
Location : Anywhere else
Ημερομηνία εγγραφής : 23/02/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: In the end, who's gonna tell your story?

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Halfblood Prince Την / Το Σαβ Φεβ 05, 2011 12:20 am

Να εγκαινιάσω το τόπικ?!

Λοιπόν..πριν 9 μήνες είχα μια σχέση που τελείωσε πριν ένα μήνα...το λάθος μου..δεν ήταν μόνο το ότι έκανα αυτή τη σχέση..αλλά και το ότι είπα την λέξη "αγαπάω" και νόμιζα ότι την εννοούσα κιόλας...κι άλλο ένα λάθος είναι ότι με έκανε ν' αλλάξω..και άλλαξα...για εκείνη...για να κρατήσει αυτή η σχέση...!
Περνούσαμε καλά...αλλά για εκείνη έκανα πάντα κάτι λάθος...και της άρεσε να μαλώνουμε...μέχρι τους έξι μήνες ήταν τέλεια! μετά...ήθελε να με αλλάξει,νόμιζε ότι ήμουν μόνος μου σε αυτήν την σχέση...κι εκείνη δεν χρειαζόταν να κάνει τίποτα...! Αυτή ήταν η γνώμη της...και νόμιζε ότι έπαιζε..αλλά έπαιζε μόνη της...εγώ δεν συμμετείχα...
Ποτέ δεν μ' αγάπησε..ούτε καν της άρεσα...ούτε εγώ την αγάπησα αληθινά...αλλά τουλάχιστον εννοούσα ό,τι έλεγα...Και έχασα τους φίλους μου...μόνο και μόνο για ένα άτομο που δεν άξιζε τίποτα απ' όλα αυτά...

Λοιπόν...αυτά...εσείς τι λέτε?



Prouds:
harryworld



avatar
Jace Wayland
Αστρονόμος
Αστρονόμος

Αριθμός μηνυμάτων : 11953
Ηλικία : 20
Location : City Of Glass
Ημερομηνία εγγραφής : 28/03/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Friends share secrets. That's what keeps us close.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Jace Wayland Την / Το Τρι Φεβ 08, 2011 4:37 pm

Λοιπον εγω οταν ακουω το τραγουδι Summer Jam μου ερχονται εικονες απο ενα καλοκαιρι πριν πολλααααα χρονια Razz Ημουν περιπου 6 χρονων και πηγαινα καθε μερα ολο το καλοκαιρι σε ενα μαγαζι μας που ηταν σε αλλη πολη(τουριστικο)μαζι με την μανα μου και τον αδερφο μου και παροτι βαριοντουσαν και οι 2 εγω περνουσα τελεια Razz Εβλεπα τουριστες συνεχως,εβλεπα πολλοοοοους ανθρωπους να πηγαινοερχονται κατι που νομιζω δεν ειχα ξαναδει Razz και με ειχαν συναρπασει ολα Razz επαιζα με ενα παιδι απο διπλα που δεν πολυθυμαμαι το ονομα του αυτη την στιγμη Razz καρτες Yo-Gi-Oh (δεν ξερω αν το εγραψα σωστα) και παντα με εκλεβε και το ξερα αλλα εγω δεν ελεγα τιποτα σαν κοροιδο plz Razz Γενικα μου ξυπναει πολλες αναμνησεις αυτο το τραγουδι διοτι το ακουγα συνεχως απο τα γυρω μαγαζια Razz + μαρεσει και παρα πολυ Razz
Επισης ενα περιστατικο που θυμαμαι παρα πολυ απο εκεινο το καλοκαιρι ηταν οτι μια φορα τσακωνομουν με την μανα μου επειδη ηθελα να παω σε ενα μαγαζι με τρικ( Razz ) και αυτη δεν με αφηνε και εκεινη την στιγμη μας ακουσε μια τουριστρια και ηρθε και μου εκανε παρατηρηση και εγω εκεινη την στιγμη σκεφτηκα την πιθανοτητα να την σκοτωσω Razz Πολυ αθωα σκεψη για μικρο παιδι και δεν ξερω πως μου ρθε Razz
Αυτη ειναι η ιστοριαα μουυυ Razz Δεν ξερω αν μετραει Razz







avatar
anthian9
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 20261
Ηλικία : 21
Location : Thessaloniki
Ημερομηνία εγγραφής : 02/07/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από anthian9 Την / Το Τρι Φεβ 08, 2011 9:31 pm

Είναι μια λάμπα, χαλασμένη την τελευταία δεκαετία εκεί που μένει η γιαγιά μου. Το πρώτο καλοκαίρι που την παρατήρησα, μόλις είχα τελειώσει το χάρι πότερ 3 και επειδή εκεί πάνω φαινόταν κρύα και σκοτεινά, επέμενα πως θα πεταγόταν ένας παράφρονας, ήμουν σίγουρη πως κάτι πολύ σκοτεινό και σατανικό κρυβόταν πίσω απ' τις σκιές. Razz Την ίδια νύχτα είδα στον ύπνο μου πως ο Χάρι σε βερζιόν του πρώτου βιβλίου, μονομαχούσε με τον Βόλντεμορτ όπως έγινε στην 4η ταινία, ακριβώς έτσι με την φαλάκρα και την ανύπαρκτη μύτη, κάτω από αυτή τη σκοτεινή λάμπα. Ήταν προφητικό; I don't give a damn. Την επόμενη νύχτα είδα στο όνειρο ένα παιδί με κόκκινη μπλούζα και μαύρα ατίθασα μαλλιά που του έπεφταν στο πρόσωπο. Μου χαμογελούσε κάτω απ' την λάμπα.

Σήμερα, όχι μία απ' τις κεφάτες μέρες μου, χάζευα ως συνήθως στο αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο. Γυρνούσα με τα πόδια κάπως βιαστική, με σκυμμένο το κεφάλι και τράκαρα με μια παρέα παιδιών. Μου έπεσε το βιβλίο και έσκυψα για να το πάρω, αλλά κάποιος το κρατούσε και μου το έδινε. Κι όμως ήταν ακριβώς αυτό το αγόρι. Και όταν κοιταχτήκαμε, ορκίζομαι πως με αναγνώρισε! Μου είπε το όνομά του, χαμογέλασε, δεν το συγκράτησα. Ένα "Ε" θυμάμαι μόνο. Ζήτησα συγγνώμη και προχώρησα...

Ζω τα ανεξήγητα; Ήταν όλα μια σύμπτωση;
Πραγματικά δεν ξέρω... Αλλά ήταν σαν να επανασυνδέθηκα με κάποιον απ' τα παλιά, ήμουν τόσο χαρούμενη και αφηρημένη όταν έγινε το κλικ στο μυαλό μου.
Just sth weird I wanted to share.

hoho



-


Warriors don't show their heart
until the axe reveals it.
avatar
Lily Luna Potter
Λύτης Κατάρων
Λύτης Κατάρων

Αριθμός μηνυμάτων : 8875
Ηλικία : 22
Location : Potter Manor
Ημερομηνία εγγραφής : 06/08/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Jo, thank you for making glasses, spectacles, and red hair really cool.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Lily Luna Potter Την / Το Τρι Φεβ 08, 2011 10:03 pm

Δεν ξερω που ακριβως αποδιδεται αλλα εχω γινει απαθης σε πολλα πραγματα που αλλους θα τους στεναχωρουσαν. Εγω απλα δεν τα δινω σημασια και προχωραω κανονικα τη ζωη μου μια χαρα. Θα μπορουσατε να με αποκαλεσετε αναισθητη Cool

Νομιζω οτι φταιει οτι εχω αλλαξει πολλες παρεες. Γιατι οι παρεες μου συνηθως μαλωναν μεταξυ τους για τελειως ανουσια πραγματα και ειχα υποσχεθει στον εαυτο μου οτι εγω δεν θα παρεξηγουμαι με το παραμικρο.
Δεν ειναι ακριβως περιστατικο αλλα αυτη ειναι η ιστορια μου!

Ανθη... it's kinda creepy Cool






Σπόιλερ:
Hufflupff Fiction Team
Β.W.F.C.




avatar
Minerva McGonagall
Member of Order Of Merlin 2nd
Member of Order Of Merlin 2nd

Αριθμός μηνυμάτων : 22725
Ηλικία : 23
Location : Winterfell
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Και πες στο Χάρο, θα πάω εγώ όταν γουστάρω.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Minerva McGonagall Την / Το Τρι Φεβ 08, 2011 11:37 pm

Ανθή διάβασε επειγόντως Beautiful Creatures. :P

Επειγόντως όμως.- :P



HAPPY ENDING?
There are no happy endings.
Endings are the saddest part
so just give me a happy middle
and a very happy start
avatar
Sylvie Lovegood
Μάντης
Μάντης

Αριθμός μηνυμάτων : 15673
Ηλικία : 20
Location : Bon Temps
Ημερομηνία εγγραφής : 03/05/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Μωρέ ποια ηθική και ποια αξιοπρεπεία....Τα μόνα χαρακτηριστικά που σε καθιστούν άνθρωπο, κατ εμέ, είναι η ειλικρίνεια κι η αυθεντικότητα.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Sylvie Lovegood Την / Το Παρ Μαρ 04, 2011 2:03 pm

Minerva McGonagall έγραψε:Ανθή διάβασε επειγόντως Beautiful Creatures. :P

Επειγόντως όμως.- :P
Αυτό μου είχε πει κι ο Παναγιώτης πριν 2-3 βδομάδες για παρόμοιο λόγο.Razz Τυχαίο? Δεν νομίζω. :P


Οκ, θα το πω να το βγάλω από μέσα μου. Razz

Το καλοκαίρι κάναμε ,ως συνήθως ,μια βόλτα με την αδερφή μου και την ξαδερφή μου. Εκείνη την μέρα περπατούσαμε σε έναν δρόμο στον οποίο πηγαίναμε πρώτη φορά. Σε κάποια στιγμή βρίσκουμαι κάτι πέτρες και μας λέει η ξαδερφή μου να πάρουμε μερικές, σε περίπτωση που πετύχουμε κάμια αρκούδα στον δρόμο[ναι είμαστε ηλίθιες που προχωρήσαμε ενώ ξέραμε τους κινδύνους sweatdrop smiley ].
Λοιπόν καθώς προχωρούσαμε η ξαδερφή μου είδε κάτι μέσα στο δάσος, το οποίο βρισκόταν από την μια μεριά του δρόμου. Μου φώναξε κι εμένα να πάω να το δω, ενώ είπε στην αδερφή μου να μείνει πίσω. Καθώς πλησιάζα είδα κρεμασμένο σε ένα κλαδί ένα σώμα, χωρίς τα άκρα. Προσπάθισα να σκεφτώ πως ήταν σακούλα, την οποία κρέμασε αυτός που έμενε κάποτε εκεί[ύπηρχε ένα σπίτι λίγο πιο πέρα], αλλά μόλις άκουσα την περιγραφή που έκανε η ξαδερφή μου, εγώ δεν μπόρεσα ,ευτυχώς, να δω λεπτομέρειες, παρά μόνο μια σιλουέτα κάπου ανάμεσα στα δέντρα, την οποία δεν αναγνώρισα, καθώς και βλέποντας την μετέπειτα συμπεριφορά της, πραγματικά ανυσήχησα. Φύγαμε ,τρέχωντας σχεδόν, κρατώντας τις πέτρες στο χέρι μας, κι έτοιμες να υπερασπιστούμε την αδερφή μου αν συνέβαινε το οτιδήποτε. Κοιτούσαμε συνεχώς πίσω, μέχρι που φτάσαμε σε ένα μέρος με κάποια σπίτια. Εκεί οι άλλες σταμάτησαν και κάθισαν να χαζέψουν ένα ζουζούνι[ sweatdrop smiley ]ενώ εγώ περπατούσα όλο και ποιο πάνω ,γυρισμένη ανάποδα, ώστε να βλέπω ότιδήποτε μπορούσε να εμφανιστεί από την γωνία του δρόμου και να τις ειδοποίησω.
Μόλις ξεκόλησαν από το ζουζούνι η ξαδερφή μου επέμενε να πάμε και να κάτσουμε για λίγο στο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας, γιατί ,είπε, μόνο εκεί αισθανόταν ασφαλής.
Πραγματικά, δεν θέλω να είναι αυτό που κατάλαβα πως ήταν. erimi
Επίσης η ξαδερφή μου μας είπε πως ποτέ δεν θα μας πει τι ήταν...Μόνο ότι ήταν χειρότερο απ'ότι μπορούμε να φανταστούμε.
Υποσχεθήκαμε να μην το πούμε ποτέ, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να το κρατήσω μέσα μου. Βλέπω ακόμη εφιάλτες και κάθε νύχτα σκέφτομαι τι θα μπορούσε να γίνει αν γλιστρούσα από τον δρόμο κι έπεφτα μέσα στο δάσος. erimi
Δεν πρόκειτε να ξαναπάω τόσο μακριά από το χωριό ,μα τον Verdana. erimi



Yes i Am a Shadowhunter
Demons beware

ΜΜΚΓΘ:





We love Zeus
avatar
Berenice
Εβδομοετής στην Σχολή
Εβδομοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 18372
Ηλικία : 22
Location : Αsteroid B612
Ημερομηνία εγγραφής : 21/11/2007

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: well behaved women rarely make history

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Berenice Την / Το Κυρ Μαρ 06, 2011 12:24 pm

Χθες,είδα έναν πολύ δικό μου άνθρωπο που λόγω περιορισμένου χρόνου και από τις δύο μεριές,είχα να δω δύο μήνες.
Βρεθήκαμε στο τρόλλευ και πραγματικά ήταν από τις πιο χαρούμενες στιγμές μου τον τελευταίο καιρό.Χαμογέλαγα και χαμογέλαγα και γέλαγα,ταυτόχρονα.Μετά από αγκαλιές και φιλιά οπού καθόμασταν ακόμη αγκαλιά είδα έναν ηλικιωμένο κύριο να λέει σε έναν άλλον,"Παιδιά!" και να χαμογελάνε και οι δύο.Ήταν τόσο όμορφο,γλυκό σε μια τόσο μεγάλη και ευτυχισμένη στιγμή για μένα που απλά χαμογέλαγα περισσότερο.




    

“You know, Evans, sooner or later you’re going to have to make up your mind, whether you like me or hate me.”
“Believe me, I’ve made up my mind.”
(x)
avatar
Jace Wayland
Αστρονόμος
Αστρονόμος

Αριθμός μηνυμάτων : 11953
Ηλικία : 20
Location : City Of Glass
Ημερομηνία εγγραφής : 28/03/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Friends share secrets. That's what keeps us close.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Jace Wayland Την / Το Δευ Μαρ 07, 2011 3:15 pm

Sylvie Lightwood έγραψε:
Minerva McGonagall έγραψε:Ανθή διάβασε επειγόντως Beautiful Creatures. :P

Επειγόντως όμως.- :P
Αυτό μου είχε πει κι ο Παναγιώτης πριν 2-3 βδομάδες για παρόμοιο λόγο.Razz Τυχαίο? Δεν νομίζω. :P


Οκ, θα το πω να το βγάλω από μέσα μου. Razz

Το καλοκαίρι κάναμε ,ως συνήθως ,μια βόλτα με την αδερφή μου και την ξαδερφή μου. Εκείνη την μέρα περπατούσαμε σε έναν δρόμο στον οποίο πηγαίναμε πρώτη φορά. Σε κάποια στιγμή βρίσκουμαι κάτι πέτρες και μας λέει η ξαδερφή μου να πάρουμε μερικές, σε περίπτωση που πετύχουμε κάμια αρκούδα στον δρόμο[ναι είμαστε ηλίθιες που προχωρήσαμε ενώ ξέραμε τους κινδύνους sweatdrop smiley ].
Λοιπόν καθώς προχωρούσαμε η ξαδερφή μου είδε κάτι μέσα στο δάσος, το οποίο βρισκόταν από την μια μεριά του δρόμου. Μου φώναξε κι εμένα να πάω να το δω, ενώ είπε στην αδερφή μου να μείνει πίσω. Καθώς πλησιάζα είδα κρεμασμένο σε ένα κλαδί ένα σώμα, χωρίς τα άκρα. Προσπάθισα να σκεφτώ πως ήταν σακούλα, την οποία κρέμασε αυτός που έμενε κάποτε εκεί[ύπηρχε ένα σπίτι λίγο πιο πέρα], αλλά μόλις άκουσα την περιγραφή που έκανε η ξαδερφή μου, εγώ δεν μπόρεσα ,ευτυχώς, να δω λεπτομέρειες, παρά μόνο μια σιλουέτα κάπου ανάμεσα στα δέντρα, την οποία δεν αναγνώρισα, καθώς και βλέποντας την μετέπειτα συμπεριφορά της, πραγματικά ανυσήχησα. Φύγαμε ,τρέχωντας σχεδόν, κρατώντας τις πέτρες στο χέρι μας, κι έτοιμες να υπερασπιστούμε την αδερφή μου αν συνέβαινε το οτιδήποτε. Κοιτούσαμε συνεχώς πίσω, μέχρι που φτάσαμε σε ένα μέρος με κάποια σπίτια. Εκεί οι άλλες σταμάτησαν και κάθισαν να χαζέψουν ένα ζουζούνι[ sweatdrop smiley ]ενώ εγώ περπατούσα όλο και ποιο πάνω ,γυρισμένη ανάποδα, ώστε να βλέπω ότιδήποτε μπορούσε να εμφανιστεί από την γωνία του δρόμου και να τις ειδοποίησω.
Μόλις ξεκόλησαν από το ζουζούνι η ξαδερφή μου επέμενε να πάμε και να κάτσουμε για λίγο στο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας, γιατί ,είπε, μόνο εκεί αισθανόταν ασφαλής.
Πραγματικά, δεν θέλω να είναι αυτό που κατάλαβα πως ήταν. erimi
Επίσης η ξαδερφή μου μας είπε πως ποτέ δεν θα μας πει τι ήταν...Μόνο ότι ήταν χειρότερο απ'ότι μπορούμε να φανταστούμε.
Υποσχεθήκαμε να μην το πούμε ποτέ, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να το κρατήσω μέσα μου. Βλέπω ακόμη εφιάλτες και κάθε νύχτα σκέφτομαι τι θα μπορούσε να γίνει αν γλιστρούσα από τον δρόμο κι έπεφτα μέσα στο δάσος. erimi
Δεν πρόκειτε να ξαναπάω τόσο μακριά από το χωριό ,μα τον Verdana. erimi


Αχ ρε Συλια λυπαμαι!! crying Μα γιατι ειπε η ξαδερφη σου οτι ειναι χειροτερο απο οτι μπορειτε να φανταστειτε? Αφου κι εσυ ειχες δει το πτωμα!! Αν και μου το εχεις ξαναπει ξανασκιαχτηκα Razz







avatar
Sylvie Lovegood
Μάντης
Μάντης

Αριθμός μηνυμάτων : 15673
Ηλικία : 20
Location : Bon Temps
Ημερομηνία εγγραφής : 03/05/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Μωρέ ποια ηθική και ποια αξιοπρεπεία....Τα μόνα χαρακτηριστικά που σε καθιστούν άνθρωπο, κατ εμέ, είναι η ειλικρίνεια κι η αυθεντικότητα.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Sylvie Lovegood Την / Το Δευ Μαρ 07, 2011 3:42 pm

Jace έγραψε:
Αχ ρε Συλια λυπαμαι!! crying Μα γιατι ειπε η ξαδερφη σου οτι ειναι χειροτερο απο οτι μπορειτε να φανταστειτε? Αφου κι εσυ ειχες δει το πτωμα!! Αν και μου το εχεις ξαναπει ξανασκιαχτηκα Razz
Βασικά δεν της είπα ότι είδα πτώμα... erimi
Ε που θες να ξέρω γιατί το είπε? Ποτέ δεν πρόκειτε να πει τι ήταν. =/



Yes i Am a Shadowhunter
Demons beware

ΜΜΚΓΘ:





We love Zeus
avatar
Tom Marvolo Riddle
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 30732
Ηλικία : 24
Ημερομηνία εγγραφής : 11/09/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Και τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι γίνονται οι πιο καλοί επαναστάτες.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Tom Marvolo Riddle Την / Το Δευ Μαρ 28, 2011 6:08 pm

Η δική μου δεν έχει το συναισθηματικό υπόβαθρο που έχουν οι από πάνω, αλλά σήμερα έσπασα το νύχι του μεγάλου δαχτύλου στο πόδι μου και όταν το πατάω ο πόνος είναι τόσο βαρύς που νιώθω σαν να το βαράω με σφυρί. erimi
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Όταν ξεκίνησα να διηγούμαι την ιστορία του πως μου συνέβη αυτό σε έναν φίλο, με διέκοψε για να πει "τον αντίχειρα δηλαδή;". Ζουν ανάμεσά μας crossfingers

Υ.Γ. Έχει όνομα το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού; Θα έπρεπε πάντως. mouble mouble




Statler
avatar
Sorazal the Erised
Member of Order Of Merlin 2nd
Member of Order Of Merlin 2nd

Αριθμός μηνυμάτων : 29991
Ηλικία : 226
Location : Room of Requirement
Ημερομηνία εγγραφής : 05/05/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: How can I protect something so perfect without Evil?

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Sorazal the Erised Την / Το Δευ Μαρ 28, 2011 6:12 pm

^Ποδαντίχειρας αγράμματε. :blasé: Συμπαρίσταμαι στο δράμα σου Τομαρβολιδιο. [shug]
avatar
Amelie Poulain
Εκτοετής στην Σχολή
Εκτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 366
Ηλικία : 22
Location : Εκεί που η τρέλα είναι πατροδότημα
Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: It really hurts...But you make me feel better with your rose!

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Amelie Poulain Την / Το Δευ Μαρ 28, 2011 8:43 pm

Έκανα βουτιά σε άνγωστα νερά και έσπασα 2 πλευρά....
Και το κακό είναι ότι οι γονείς μου δεν ήξεραν ότι χτύπησα
Με είδαν ξαφνικά με τις γάζες =/

That's me Razz



Vous au moins, vous ne risquez pas d'être un légume, puisque même un artichaut a du cœur.

avatar
anthian9
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 20261
Ηλικία : 21
Location : Thessaloniki
Ημερομηνία εγγραφής : 02/07/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από anthian9 Την / Το Πεμ Μαρ 31, 2011 11:16 pm

Στην Β' Γυμνασίου έκανα το πιο μαμάτο μάθημα Φυσική-Χημεία έβερ. Ο Κύριος Τσάφο ερχόταν πάντα με μπόλικες βίδες στις τσέπες.
Στην Β' Γυμνασίου ο καθηγητής της Φυσικής έβαζε βίδες στις τσάντες της διπλανής μου και της μπροστινής μου. Ήθελε να πει κάτι για τις παρέες μου; rofl rofl

Δήλωση Βιβής: Κάθε μέρα έβγαζα βίδες από την τσάντα. erimi
Δήλωση Ιωάννας: Βίδα του Τσάφο είναι αυτό;;;!! ti?

Σόρυ, αλλά έπρεπε να το μοιραστώ!! rofl rofl rofl rofl



-


Warriors don't show their heart
until the axe reveals it.
avatar
Berenice
Εβδομοετής στην Σχολή
Εβδομοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 18372
Ηλικία : 22
Location : Αsteroid B612
Ημερομηνία εγγραφής : 21/11/2007

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: well behaved women rarely make history

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Berenice Την / Το Δευ Απρ 11, 2011 10:16 pm

Σήμερα,πήγαμε για κρέπα.Καθώς φεύγαμε από την κρεπερί,άρχισε να παίζει αυτό το τραγούδι και εμείς αρχίσαμε να χορεύουμε!Ήταν τόσο τέλεια!!Και μετά πέρναγαν κάτι κοπέλες και μας είδαν και η μία άρχισε να κάνει στροφές Laughing



    

“You know, Evans, sooner or later you’re going to have to make up your mind, whether you like me or hate me.”
“Believe me, I’ve made up my mind.”
(x)
avatar
Minerva McGonagall
Member of Order Of Merlin 2nd
Member of Order Of Merlin 2nd

Αριθμός μηνυμάτων : 22725
Ηλικία : 23
Location : Winterfell
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Και πες στο Χάρο, θα πάω εγώ όταν γουστάρω.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Minerva McGonagall Την / Το Δευ Απρ 11, 2011 10:59 pm



Το παραπάνω τραγούδι το άκουσα προχτές στο ραδιόφωνο. Ζούσα με την εντύπωση πως δεν έχω τίποτα να θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια, αλλά αν τελικά έχω θα είναι ένας άνθρωπος. Η Μαρίνα. Θυμάμαι γνωριστήκαμε στο νηπιαγωγείο όταν κάναμε μια πολύ επικοδομοιτηκή συζήτηση πάνω στο τι είναι στριπτίζ, και μετά επικυρώσαμε τη φιλία μας αποφασίζοντας να το δοκιμάσουμε (όχι, ευτυχώς μετά παίξαμε λίγο στο σκάμμα και το ξεχάσαμε, οι συμμαθητές μας ζουν ακόμη χωρίς πολλές τρομακτικές εμπειρίες από την παιδική τους ηλικία)! Laughing Μέχρι τη δευτέρα Δημοτικού ποτέ δε φάγαμε για μεσημέρι χώρια. Κάθε που γυρίζαμε από το σχολείο έτρωγε η μία στο σπίτι της άλλης, και μετά βγάζαμε την πίστη όλων μέχρι να χωριστούμε. Τα πιο δύσκολα χαστούκια της ζωής τα περνάμε αγκαλιά, ακόμα και σήμερα, μόνο που άλλαξαν ορισμένα πράγματα. Μετά το διαζύγιο των γονιών μου στην πρώτη γυμνασίου πήγα να μείνω στην Ελευσίνα. Συνεχίσαμε να βλεπόμαστε κάθε Σαββατοκύριακο και παρόλο που δεν είχαμε, η μια άμεση επαφή με τη ζωή της άλλης, ο χρόνος απλά σταματούσε την τελευταία φορά που βρεθήκαμε. Ούτε τηλέφωνα χρειάζονταν ούτε τίποτε. Μέχρι αυτό το καλοκαίρι που ήρθα στην Κύπρο. Τελευταία φορά την είδα τα Χριστούγεννα. Περάσαμε μια ώρα αγκαλιά και καλύψαμε μόνο την επιφάνεια όσων θέλαμε να πούμε (τόσο μας έφτανε ο χρόνος), αλλά εγώ ένιωσα ξαλαφρωμένη. Από τότε που άκουσα το τραγούδι δεν μπορώ να ησυχάσω. Θέλω να της μιλήσω περισσότερο από ποτέ, και να τη δω. =/ Όταν ήμασταν μικρές το τραγουδούσαμε στο καραόκε που μου είχε φέρει ο Άι Βασίλης από μια κασέτα της μαμάς, και το είχαμε κάνε και ηχογράφηση στα πρώτα μας κινητά! I love you Μου λείπει γμτ. =/

Και απλά ήθελα να το πω κάπου. hoho



HAPPY ENDING?
There are no happy endings.
Endings are the saddest part
so just give me a happy middle
and a very happy start
avatar
elliza
Λύτης Κατάρων
Λύτης Κατάρων

Αριθμός μηνυμάτων : 13381
Ηλικία : 24
Location : Αυλή των θαυμάτων
Ημερομηνία εγγραφής : 23/11/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Α beautiful, healthy baby!

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από elliza Την / Το Δευ Απρ 11, 2011 11:24 pm

Μαρσυυυυ crying

Τι μου θύμησες βρε erimi
Τα μεσημέρια μετά το νήπιο In Love Τα περνούσα στο σπίτι του τότε κολλητού μου του Γιώργου βλέποντας Αrt attack(Ναιι ναι ο τύπος που έκανε τις φοβερές κατασκευές και στο τέλος έκανε μια τεράστια σε ανοιχτό χώρο In Love ),αργότερα παίζαμε όοοτι μπορει να φανταστεί κανείς με αποτέλεσαμα η γιαγιά του και ο παππούς του να μας κυνηγάνε μέσα στο σπίτι σαν τρελοί Laughing Και πάντα μα πάντα όταν ερχόταν η ώρα να φύγω κρυβόμουν στο ίδιο ακριβώς σημείο,και πάντα μα πάντα η μαμά μου έκανε πως με έψαχνε...

Άλλα μεσημέρια στο σπίτι της κολλητής μου της Γεωργίας μαζί με την αδερφή της την Σοφία,την φίλη τους την Νικολέτα και τον αδερφό της τον Γιάννη βλέπαμε απαραιτήτως Τιτανικό (πραγματικά παίζει να την έχουμε δει περισσότερο και από αυτόν που έκανε το μοντάζ :P ) και μετά παίζαμε ατελείωτα παιχνίδια στον κήπο τους...Θυμάμαι επίσης πως ο πατέρας της Γεωργίας και της Σοφίας ήταν άρρωστος δεν θυμάμαι ακριβώς τι είχε όμως θυμάμαι πως δεν μπορούσε να περπατήσει,θυμάμαι πόοοσο αγαπημένη ήταν η οικογένειά τους
και πόσο πολύ με αγαπούσαν και με έκαναν να αισθάνομαι τόσο όμορφα oh!

Στ'αλήθεια νομίζω πως αυτή ήταν η πιο γλυκιά ρουτίνα της ζωής μου
I love you



AΡΝΟΥΜΑΙ
ΝΑ ΓΙΝΩ
ΑΥΤΟ
ΠΟΥ
ΟΝΟΜΑΖΕΙΣ
ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ
head of derp:
avatar
Maria-Mia Granger
Εβδομοετής στην Σχολή
Εβδομοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 1024
Ηλικία : 21
Location : εκεί που πέφτουν τα άστρα
Ημερομηνία εγγραφής : 07/01/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought:

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Maria-Mia Granger Την / Το Τρι Απρ 12, 2011 1:17 pm

Η δικιά μου ιστορία φαίνεται στα σίγουρα τρελή.

Πριν απο δύο χρόνια περίπου ήμουν τον Πάσχα στο χωριό μου, μόλις είχα τελειώσει τα βιβλία του Χάρι Ποτερ και μου έμενε μόνο "οι ιστορίες του μπιντλ του βαρδου". Ήταν το βράδυ της ανάστασης και η ώρα είχε πάει έντεκα. Η μητέρα μου είχε κατέβει με το αυτοκίνητο στο χωριό για να αγοράσει κάτι, αλλα δεν θυμάμαι τι ήταν. Αποφάσισα να κατεύω μόνη μου στην εκκλησία, μια που είχα πλέον το πρώτο μου κινητό θα μπορούσε να με βρει αν ανοισιχούσε. Η γιαγιά μου καθόταν στην εκκλησία και ετσι θα έβρισκα κάποιον και δεν θα χανόμουν μέσα σε τόσο κόσμο. hoho Άρχισα να κατεβαίνω τον ασφαλτο με τα πόδια, στην μισή διαδρομή άκουσα κραυγές. Δεν έδωσα συμασία γιατί εκεί συνήθως τα παιδιά τυρανάνε πολλές κακόμοιρες γατούλες. Πιο κάτω άκουσα πάλι τις ίδιες κραυγές και εκτός αυτό πέρασε από μπροστά μου ένα κορίτσι τρέχοντας και μπήκε στο απέναντι στενό. δεν μπόλαβα να καταλάβω τι γινόταν, το μόνο που είδα ήταν τις κιλίδες αίματος που υπήρχαν στον δρόμο και τις φώτιζε μια κολόνα της ΔΕΗ.

Το επόμενο πρωί κατέβηκα να δώ μια (πρώην) φίλη μου και κατάλαβα πως όλα αυτά που είδα το προιγούμενο βράδυ ήταν αλιθινά. Ένα κορίτσι βρέθηκε στο δρομάκι. το μόνο που έκανα ήταν να τρέξω πα΄νω στο βουνό όπου ήταν το σπίτι μου και να ξαπλώσω για να κοιμηθώ ελπίζοντας πως όλο αυτό ήταν ένα όνειρο. Δεν ξέρω τι έγινε μετά αλλά το μόνο που ξέρω είναι πως όποτε περνάω απο εκεί σκέφτομαι αυτό το συμβάν. erimi





This is my life... This is my mind

....... This is my soul




Staner Here giveup :

Όνομα μας: STANers!
Ιδρυτής μας: ΣΤΑΝ-Στράτος Αντιπαριώτης!
Καταγωγή μας: Πάρος!
Χώρας μας: STANworld!
Αρρώστια μας: ΣΤΑΝίτιδα!
Ήρωας μας: Mickey!
Ύμνος μας: Ταξίδεψε με!
Σημαία μας: █▲█
Hufflepuff other:


avatar
Leanan Sidhe
Εβδομοετής στην Σχολή
Εβδομοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 5892
Ηλικία : 21
Location : Manderley
Ημερομηνία εγγραφής : 03/04/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Bite the bullet.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Leanan Sidhe Την / Το Τρι Απρ 12, 2011 8:08 pm

Αα! τις προαλλες γεννησε η θεια μου...(αγορακι!! =D)....και ειπα να παω να την επισκεφτω....ετσι με πηγαινει η μητερα μου στο νοσοκομειο.....ενω στο εντωμεταξυ με ειχε κατααγχωσει με το τι πρεπει να πω στην θεια μου....τι να ευχηθω και λοιπα....μπενω στο δωματιο την βλεπω......και της κανω......."Χρονια πολλα!" χαχααχαχα....τι να κανω γλωσσεψα την μπερδα μου! (φυσικα μετα γελουσανε μαζι μου επι ωρες =Ρ)

λοοοολ Laughing



you love me:



Personas que rompen promesas,
rompen personas.





avatar
Madame Maxime
Αστρονόμος
Αστρονόμος

Αριθμός μηνυμάτων : 55431
Ηλικία : 23
Location : Deep in my soul..
Ημερομηνία εγγραφής : 30/05/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Somebody mixed my medicine. :S

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Madame Maxime Την / Το Τρι Απρ 12, 2011 11:52 pm

"Τελικά έβγαλες όλο τον εγωιστικό και ψυχρό σου εαυτό τώρα, στο τέλος. Είσαι ψεύτρα."
Αυτό μου είχε πει κάποιος που σεβόμουν.






C. Addicts for the win.
avatar
Hermione Black
Απόφοιτος Χόγκουαρτς
Απόφοιτος Χόγκουαρτς

Αριθμός μηνυμάτων : 11939
Ηλικία : 20
Location : στο άγνωστο με βάρκα την ελπήδα :P
Ημερομηνία εγγραφής : 02/09/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Αν ελπίζεις σε κάτι, κανείς δεν μπορεί να σου διώξει την ελπίδα

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Hermione Black Την / Το Τετ Απρ 13, 2011 11:44 am

6 ιανουαριου:
παιζαμε σκάκι μέτα την προβα στο χορο εφυγε, ξέχασε το κινητό του εδώ, ερχοταν να το πάρει, το αυτοκινητο παρα λιγο να χτυπησει το γιώργο, αυτός τον έσπρωξε και σώθηκε, αυτός όμως δεν πρόλαβε.... μισή ώρα μετά ήταν στο νοσοκομοιο και εγω δύπλα να του κρατάω το χέρι κι αυτός να μου ψιθιρίζει τι να πω στους άλλους.... λίγα λεπτα μετα, αυτός να μην μπορει να πει πια τίποτα κι εγώ να κοιτάω σα χαζό και να κρατάω ακομα το χερι του....
11 ιανουαρίου:
μπήκαμε στο δωμάτιο του γιώργου και τον βρήκαμε νεκρό με ενα σιμειωμα που έγραφε συγνωμη παιδια.
13 απριλιου: ακόμα και τρεις μήνες μετά δεν ξέρω πως να αντιμετοπίσω την απωλεια τους, μου λήπουν....



avatar
Immortality Dumbledore
Τάγμα του Φοίνικα
Τάγμα του Φοίνικα

Αριθμός μηνυμάτων : 22636
Ηλικία : 23
Location : Hogwarts (Dumbledore's office)
Ημερομηνία εγγραφής : 09/01/2012

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Oh, I'm very good. But sometimes I'm bad. But only as bad as I wanna be. Freedom is power. To live a life untamed and unafraid is a gift.

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Immortality Dumbledore Την / Το Σαβ Ιαν 21, 2012 12:46 pm

Λοιπον η δικη μου ιστορια συνεβει στην πεμπτη δημοτικου αλλα παρολα αυτα τα θυμαμε ολα σαν να εγιναν χτες! Εκεινο τον καιρο εγω με μια φιλη μου ειμασταν πολυ πορωμενες με το Χαρι Ποτερ(εγω ακομα παρεμεινα Razz) και ετσι λοιπον καναμε βολτες γυρο γυρο στη γειτονια για να εξερευνησουμε οτιδηποτε παραξενο.Αφου δεν καταφεραμε τιποτα λοιπον =/ , γυρισαμε στο δωματιο μου και εγω για πρωτη φορα ως τοτε στη ζωη μου κλειδωσα την πορτα μου!..Ηταν μεσημερι και το πατζουρι της πισω μπαλκονοπορτας μου ηταν ανοιχτο, ετσι ωστε να βλεπω στην πισω αυλη(μενω ισογειο παρεπιπτοντως).Εξω ο ηλιος δυνατος, καλοκαιρι βλεπετε και εγω με την φιλη μου καθομασταν στο κρεβατι μου με κλειστα τα ματια και απλα αφουγκραζομασταν το σπιτι.Ξαφνικα μεσα στην ησυχια, το χερουλι της πορτας μου αρχισε να ανεβοκατεβαινει επιμονα!Εγω καθησμενη ακομα στο κρεβατι αρχισα να ρωταω ποιος ειναι αλλα κανεις δεν μου απαντουσε και το χερουλι συνεχιζε να ανεβοκατεβαινει επιμονα!Η μονη που βρισκοταν στο σπιτι εκει την ωρα ηταν η μητερα μου η οποια δεν ειχε λογο να μην μου απαντησει!Τοτε η φιλη μου μου ειπε πως θα ανοιξει και εγω χωρις καν να καταλαβαινω τι εκανα της ειπα ΟΧΙ!Εγω!Που η περιεργια μου ειναι τεραστια!Ηταν σαν να μην το ειπα καν εγω!Εκεινη την στιγμη χτυπαει το κουδουνι.Το χερουλι σταματα τραβηγμενο προς τα κατω και με το 2ο χτυπημα του κουδοθνιου αφηνετε αποτομα..Εγω σηκωνομαι επιτελους απτο κρεβατι και κοιταω απτο ματακι πριν ανοιξω.ΚΑΝΕΙΣ!Πραγματικα κανεις!Ανοιγουμε την πορτα λοιπον και εξερευνουμε το σπιτι...Οι μπροστινες μπαλκονοπορτες κλειστες ακομη και τα πατζουρια κατεβασμενα και κανενα ιχνος της μητερας μου...Κοιταμε εντελει ποιος ηταν στην εξωπορτα και βλεπουμε τον αδερφο της να περιμενει στην πορτα και απο πισω του την μητερα μου να καθετε στα σκαλοπατια!!Χωρις κλειδια εννοειτε αλλιως θα του ειχε ανοιξει!Μετα απο αυτο η φιλη μου εκανε πραγματικη ανακριση στον αδερφο και τον εβαλε ακομα και να ορκιστει αν μπηκε στο σπιτι αλλα εκεινος της εξηγησε πως δεν μπηκε καθολου και πως ουτος η αλλως η εξωπορτα ηταν κλειστη!Η μητερα μου μου ειπε πως κλειδωθηκε απεξω και στο κατω κατω δεν ειχε κανενα λογο να μην απαντησει οταν ρωταγα ποιος ειναι επανηλημενα...Η φιλη μου με τα χρονια ξεχασε πολυ ευκολα και η αληθεια ειναι πως δεν κανουμε παρεα εδω και αρκετα χρονια, ομως εγω ακομα αναρωτιεμαι...Και το χειροτερο απολα δεν μπορω να καταλαβω ΓΙΑΤΙ ειπα οχι!Εγω που η παροιμια ''η περιεργια σκοτωσε την γατα'' γραφτηκε για εμενα! Πραγματικα ακομα εχω νευρα με τον εαυτο μου....



_


*:

___

Yes, i'm a Shadowhunter.
Demons beware.


____

_____


avatar
anthian9
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 20261
Ηλικία : 21
Location : Thessaloniki
Ημερομηνία εγγραφής : 02/07/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από anthian9 Την / Το Τρι Μαϊος 22, 2012 8:56 pm

Σήμερα 5-7 είχα δίωρο ΧΚ. Μένουμε στο φροντ με την κυρία οι δυό μας, γιατί όλοι είχαν τελειώσει και λόγω εξετάσεων ενδοσχολικών. Ήταν μόνο ο μαθηματικός. Του λέει η κυρία: "Καλυβιώτη, μην κλειδώσεις κάτω γιατί δεν έχω κλειδιά, έχει αλλάξει η κλειδαριά κ γω έχω τα παλιά μόνο". "Οκ", της απαντάει, "θα περάσω αργότερα να κλειδώσω κάτω".
Τελειώνουμε το μάθημα, κατεβαίνω κάτω βιαστικά, τραβάω την πόρτα, δεν άνοιγε. Βρε μήπως δεν καταλάβα καλά; Ξαναπροσπαθώ, τζίφος πάλι κ πάλι κ πάλι. Φωνάζω την κυρία, δεν με ακούει. Ανεβαίνω πάνω, κάπνιζε αυτή στο παράθυρο και της λέω "Κυρία κάτω είναι κλειδωμένα". Κατεβαίνει και το διαπιστώνει κ η ίδια. Λέμε, και τώρα; Το τηλέφωνο του μαθηματικού δεν το έχουμε, ας πάρουμε τον φυσικό, τον κο.Βασίλη που έχει και το φροντ. Την πρώτη φορά, δεν το σηκώνει. Την δεύτερη, το σηκώνει του λέμε αυτό κ αυτό, δώσε μας το νούμερο του Καλυβιώτη. Του τηλεφωνούμε λοιπόν του μαθηματικού, τζίφος από σήμα. Έπεφτε κ η μπαταρία της κυρίας, εγώ δεν είχα μονάδες, λέμε δεν πειράζει θα πάρουμε απ' το σταθερό του φροντιστηρίου. Τα καταφέρνουμε, μιλάμε με τον μαθηματικό, μας λέει δεν σας κλείδωσα εγώ. Μαντεύουμε πως ήρθε τυχαία ο μαγαζάτορας με τις ζωοτροφές που είναι στο ίδιο κτίριο-ενώ σήμερα τα μαγαζιά είναι κλειστά-για καμιά δουλειά, κ φεύγοντας άκουσε ησυχία κ κλείδωσε. facepalm Λέμε, έλα να μας ανοίξεις. Μας λέει ο μαθηματικός, είμαι στο χωριό μου τώρα. facepalm Ξαναπαίρνουμε τον φυσικό μας λέει "έρχομαι, αλλά μισό να βάλω κανα παντελόνι πρώτα" rofl

Ε είναι να σε θέλει η τύχη hehe



-


Warriors don't show their heart
until the axe reveals it.
avatar
Druella Black
Δημοσιογράφος
Δημοσιογράφος

Αριθμός μηνυμάτων : 6304
Ηλικία : 19
Location : Mystic Falls
Ημερομηνία εγγραφής : 08/01/2012

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: "Are we really going to do this again? We both know I could rip you to shreds and do my nails at the same time."

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Druella Black Την / Το Τετ Μαϊος 30, 2012 3:57 pm

Ποπο η δικια μου ιστορια ειναι και αυτη λιγο...
Την Κυριακη του Πασχα πριν 6 περιπου χρνια,ειχαμε παει στο χωριο μου οπως κανουμε καθε χρονο.
Οταν φτασαμε γινονταν χαμος απο ξαδερφια και συγγενεις.Εγω πηγα στη γιαγια μου να της ευχηθω καλο Πασχα,αλλα οταν εφτασα διπλα της,της λεω:
-Γεια σου γιαγια,καλη Ανασταση!




Humanity is a vampire's greatest weakness.
No matter how easy it is to turn it off, it keeps trying to fight it's way back in.
Sometimes I let it.

♥:



Proud Rusher
avatar
Romilda Vane
Δασοφύλακας
Δασοφύλακας

Αριθμός μηνυμάτων : 12825
Ηλικία : 23
Location : Neverland
Ημερομηνία εγγραφής : 17/08/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Μάγεψαν και σένανε τα ξωτικά;

Απ: Προσωπικές ιστορίες

Δημοσίευση από Romilda Vane Την / Το Σαβ Σεπ 07, 2013 9:47 pm

λοιπον, θελω να μοιραστω μαζι σας -και εδω- την μοναδικη "περιεργη"αναμνηση (βασικά σχεδον αναμνηση, αν παρω υπ'οψη οτι ενα σημειο δεν το θυμαμαι) που μου εχει συμβει ποτε.
Μερικοι απο σας την εχετε ακουσει απο κοντα -να μη με κοροϊδέψετε παλι.:P 


Λοιπον, ημουν στο δημοτικό, είχαμε χριστουγεννα, και πήγαινα ολοήμερο (τεταρτη δημοτικου αν θυμαμαι καλα) Τελευταία ώρα πριν σχολάσουμε, κρεμαγαμε στα παραθυρα της τάξης κατι ροδια που ειχαμε φτιαξει για διακοσμιτικα, με κορδελιτσες. Και αφού φεύγουν ολοι, με το που χτυπάει το κουδούνι για σχολασμα, συνηδητοποιώ οτι το δικό μου δεν το κρέμασαν.Sad Razz  Οπότε, παιρνω μια κορδελίτσα, πηγαίνω στο παράθυρο και προσπαθω να το κρεμασω διπλα στα άλλα. Το παράθυρο ανοιχτο. Εγώ δε φτάνω/δε βλεπω οποτε ψιλοβγαινω απο την απέξω μερια για να δω που στο καλο εχει πάει ακρη της κορδελιτσας και πως θα το δέσω. Το τελευταίο πραγμα που θυμαμαι είναι ένα μπαμ, και η πορτα της διπλανης ταξης να ανοιγει και ποδια να ερχονται κατα πάνω μου.confused 

Μετά από αυτό, ξυπνάω στο κυλικείο, με κατι μουτρα μεχρι το πάτωμα και κακη διαθεση και αρχιζω να κλαιω.confused  Η κυρια και ο κυριος που ειχαν το κυλικειο, με κοιτάγανε συνέχεια με ενα περιεργο , μισο ύφος, ακομα και αφου σταματησα να κλαιω, σα να βλεπανε εξωγήινο ή να περιμένανε να εκραγω.unsure 


Χτυπάει το κουδουνι και πάω στην ταααξη μου. Βρισκω μια κοπελα και μου λέει:
"που ησουν στα αγγλικα?" (αγγλικα ειχαμε την 1η ωρα μετα το σχολασμα στο ολοημερο. εγω είχα μεινει ακομα στο οτι σχολασαμε)
"καναμε αγγλικα?confused  πότε;"
"πριν μια ωρα, τωρα ειναι το κουδουνι για εξω"

και καπως ετσι καταλαβα γιατι με κοιταγανε σαν ουφο, μαλλον ήμουν μια ωρα τάβλα.
Αυτά.
Ποτε δε λυθηκε η απορια μου, ποτέ κανεις δε με ενημέρωσε τι εγινε εκεινη τη μοιραια ωρα-μερα-διαλειμα, δεν είμαι ίδια απο τότε.Cool



ghgh
hhg
hy
Reveal your secrets:


    Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Τρι Νοε 21, 2017 7:10 pm