.::HarryWorld::.

Εδώ ο Ήλιος της Φαντασίας δεν δύει ποτέ...

Μην το μετακινείτε γιατί δεν φαίνεται η πρώτη είδηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ευχηθείτε για τα 12α γενέθλια του HarryWorld!
Είδατε τη νέα ταινία ?

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς

Harry James Potter
Harry James Potter
Εβδομοετής στην Σχολή
Εβδομοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 4504
Ηλικία : 23
Location : Neverland
Ημερομηνία εγγραφής : 14/06/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Be yourself cause you were born this way

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Empty Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς

Δημοσίευση από Harry James Potter Την / Το Τρι Ιουλ 03, 2012 4:21 pm

Το συγκεκριμένο κείμενο το βρήκα σε ένα blog καθώς έψαχνα στο Internet και ομολογώ πως με συγκίνησε ιδιαίτερα. Θα ήθελα να μοιραστώ τον προβληματισμό μου μαζί σας γιατί τέτοια φαινόμενα ολοένα και αυξάνονται. Τελικά όντως η συμπεριφορά του ανθρώπου και κατ' επέκτασιν του Έλληνα, αλλάζει όταν διανύουμε περιόδους κρίσης ή και πολέμου θα έλεγα (σε λίγους μήνες τουλάχιστον) κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη βαθύτατη αποξένωσή μας. unsure

Ντροπή και φόβο για το μέλλον αποδεικνύει αυτό. Θα βγούμε άραγε ζωντανοί ή θα καταλήξουμε κι εμείς νεκροί;
Θεωρώ πως ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις θα έπρεπε να είμαστε ενωμένοι κι όχι παρτάκιδες. Θα ήθελα όμως και τη δική σας γνώμη πάνω σ' αυτό.



Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς


Άνοιξα τα μάτια λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Αυτό συμβαίνει τις μέρες του άγχους. Πρώτη σκέψη της ημέρας ʽδεν έχω πληρώσει τη δεηʼ. Γαμώ τη δεή η επόμενη σκέψη. Το αντίδοτο του άγχους κοιμάται δίπλα μου. Ευτυχώς. Μέχρι να φτάσω στο μετρό η δεη έχει γίνει μια δουλειά που θα ταχτοποιήσω αύριο.

Μπαίνω στο μετρό. Αλλάζω γραμμή στο σύνταγμα και μπαίνω στο βαγόνι που με οδηγεί στον τελικό προορισμό. Μόλις που πρόλαβα να βρω τη γωνιά μου και να βγάλω το βιβλίο, μια σπαρακτική φωνή από δίπλα επαναλαμβάνει ʽΔε μπορώ να πάρω ανάσαʼ, ΄Χάνομαιʼ. Είναι μια γυναίκα γύρω στα 40 με τα ρούχα της δουλειάς. Έχει ιδρώσει, το βλέμμα της φανερώνει απελπισία, δε μπορεί να πάρει ανάσα. Παθαίνει έμφραγμα, κρίση πανικού, τι συμβαίνει; Οι διπλανοί της δεν την κοιτάνε καν. Την πλησιάζω. Δεν κουνιέται κανείς.

Μόνο εγώ την ακούω ρε; Τι γίνεται;

Στη διαδρομή μέχρι την επόμενη στάση, φωνάζει σπαρακτικά πως δεν έχει ανάσα. Κουνάει τα χέρια της για να κάνει αέρα στο πρόσωπο της. Σηκώνεται όρθια, το σώμα της έχει μια κλίση προς τα πάνω σαν να προσπαθεί να βγει πάνω από όλους μας για να αναπνεύσει.

Δε νιώθετε ρε σείς την απελπισία της;

Η οδηγός του μετρό έρχεται στο βαγόνι μας και με πολύ αυστηρό ύφος της λέει ʽ Σας παρακαλώ κυρία μου περάστε έξωʼ. Δε μπορώ να καταλάβω τι γίνεται, γιατί της μιλάει έτσι, τι έκανε λάθος; Τη βοηθάω να βγει έξω. Την ώρα που βγαίνει φωνάζει ʽείχε σταματήσει για χρόνια. Με έχει πιάσει κρίση πανικού. Χάνομαιʼ. Ζητάει απελπισμένα ένα μπουκάλι νερό. Το ξέρω ότι δεν έχω στην τσάντα αλλά κοιτάω. Δε ξέρω τι να κάνω. Ένα μπουκάλι νερό ρε σεις. Ο χρόνος έχει παγώσει στην αποβάθρα. Στην απόλυτη ησυχία μια γυναίκα φωνάζει την απελπισία της. Δε μπορεί να αναπνεύσει. Την ακούτε;

Γιατί κοιτάτε όλοι έτσι; Τι έχετε πάθει ρε; Τι σας συμβαίνει;

Ένας ζωντανός ανάμεσα τους της ρίχνει ένα μπουκάλι νερό στα μαλλιά, μια άλλη ζωντανή της δίνει οδηγίες για βαθιές ανάσες. Συνέρχεται. Ηρεμεί. Η ανάσα της κοπάζει, αλλάζει το βλέμμα της. Ζητάει συγνώμη.

Σας ζητάει συγνώμη ρε.

Πλησιάζει το βαγόνι, κάνει να ξαναμπεί. Δυο γυναίκες γύρω στα 60 δεν την αφήνουν. Απαγορεύεται να μπεις της λένε. Η κοπέλα που την είχε βοηθήσει νωρίτερα κι εγώ από λίγο πιο πίσω τους απαντάμε. Τι σημαίνει απαγορεύεται; Οι πόρτες κλείνουν, η γυναίκα μένει απέξω, το μετρό φεύγει.

Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποιος άνθρωπος εδώ μέσα ή έχετε πεθάνει όλοι ρε σεις;

Κλαίω. Δεν είναι μόνο η απελπισία της και τα σπαρακτικά της λόγια που με έχουν λυγίσει. Είναι που δεν υπάρχουν ζωντανοί. Τι έχουν πάθει; Δε μπορώ να συγκρατήσω με τίποτα τα δάκρυα μου. Τα σκουπίζω. Ό άντρας δίπλα μου με κοιτάει.

Τι με κοιτάς ρε; Κι αυτό σου φαίνεται περίεργο; Νιώθεις ρε;

Κι άλλος ένας ζωντανός, γύρω στα 60, κλαίει κι αυτός. Δεν προλαβαίνω να τα μαζέψω και πέφτουν κι άλλα. Κλαίμε εμείς για σας, τρέχουμε εμείς για σας. Για σας, τα ζόμπι με τις ωτοασπίδες που αγχώνεστε να φτάσετε στη δουλειά σας. Που κοιτάνε παγωμένοι, που μπροστά στην απελπισία του άλλου μάθατε μόνο να παγώνετε. Δε σκεφτήκατε σε καμία στιγμή άραγε πως θα μπορούσατε να είστε εσείς στη θέση της; Δε ξέρω πως τα καταφέρνετε.

Βγαίνω από το μετρό. Θέλω να μιλήσω σε έναν ζωντανό. Τα λέω. Κλαίω. Πρώτα μια περιγραφή, μετά η στεναχώρια και τα δε θέλω να ζω εδώ, κωλοέλληνες.

Εδώ, η ζωή δυσκολεύει. Νομίζεις πως θα την αντέξεις, από τη μία σκέφτεσαι πως εσύ πρέπει να συνεχίσεις να είσαι αυτός που θα βοηθήσεις τη γυναίκα που χάνεται και από την άλλη δεν αντέχεις άλλο να τους κοιτάς όλους αυτούς τους παγωμένους. Τους αδιάφορα παγωμένους.

Καθώς έμπαινα στο γραφείο, με έπιασα να φωνάζω σιωπηλά αυτά που δεν είπα στην 60άρα με το απαγορεύεται. Πόσα ʽεσείς μας φέρατε ως εδώʼ να επανέλαβα άραγε.

Την ξέρω την κρίση πανικού. Είναι μια σκέτη φρίκη. Ωμή απελπισία που σου κόβει την ανάσα. Αυτό που σε πεθαίνει όμως δεν είναι αυτό. Θάνατος είναι αυτά τα εκατοντάδες όρθια και καθιστά ζόμπι που παρακολουθούσαν. Τα σώματα τους έχουν παγώσει από το θάνατο. Η μόνη με ζεστό ακόμα χνώτο φώναζε ʽχάνομαιʼ και 4-5 ζωντανοί της κρατούσαν το χέρι. Αυτοί, οι μόνοι ζεστοί.

Πηγή: http://mpananas.wordpress.com


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Harry James Potter στις Τρι Ιουλ 03, 2012 4:50 pm, 1 φορά



Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Image?locale=en-us&w=580&h=326&position=1&sources=-generated

It has to end to begin...



Affiliation:

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς 5-years

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς 4yearsHW

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς GryffindorChampion

Gryffindor Fiction Team
Maria Granger
Maria Granger
Υπάλληλος Μαγικών Τρικ Ουέσλι
Υπάλληλος Μαγικών Τρικ Ουέσλι

Αριθμός μηνυμάτων : 6382
Ηλικία : 22
Location : Now I'm here...Now I'm there...
Ημερομηνία εγγραφής : 02/07/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Friends can help each other. A true friend is someone who lets you have total freedom to be yourself - and especially to feel. Or, not feel. Whatever you happen to be feeling at the moment is fine with them. That's what real love amounts to - letting a person be what he really is.

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Empty Απ: Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς

Δημοσίευση από Maria Granger Την / Το Τρι Ιουλ 03, 2012 4:44 pm

Είναι όντως συγκινητικό και σε τρομάζει για το μέλλον.Θέλω όμως και ελπίζω να μην καταλήξουμε έτσι ως άνθρωποι,χειρότεροι και από τα ζώα.




Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς 6yearsHW3

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Banner-huff
anthian9
anthian9
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 20262
Ηλικία : 23
Location : Thessaloniki
Ημερομηνία εγγραφής : 02/07/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Empty Απ: Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς

Δημοσίευση από anthian9 Την / Το Τετ Ιουλ 04, 2012 5:09 pm

Υπέροχο κείμενο, μα λυπηρό. Η αδιαφορία πραγματικά έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Συνέχεια στον δρόμο βλέπω για παράδειγμα, γιαγιάδες, να μην μπορούν να περπατήσουν κάτω απ' το βάρος των σακουλιών που κρατάνε κ στα δυο χέρια τους, νέες γυναίκες με νευρολογικά προβλήματα που δεν μπορούν ούτε το πεζοδρόμιο να κατεβούν μόνες τους, ηλικιωμένους που αδυνατούν να κατεβούν απ' το ταξί. και ένα σωρό άλλα καθημερινά... Και ο κόσμος τους βλέπει. Και αυτοί παιδεύονται. Και ο κόσμος συνεχίζει να τους βλέπει και παραμένει παθητικός. Πόσες φορές δεν είπα την φράση "θέλετε να σας βοηθήσω;" και κανείς, σας το ορκίζομαι κανείς δεν ξεκουνήθηκε για να παρέχει εκείνος αυτή την πολύτιμη βοήθεια.

Πιο πρόσφατο συμβάν, ένας κύριος με πολύ μειωμένη όραση, που είχε ξεχάσει τα γυαλιά του κ παιδεύοταν έξω από ένα ιατρείο να γράψει το τηλέφωνο του γιατρού από την κάρτα στο κινητό του. Ο άνθρωπος καταλάβαινες πως δεν έβλεπε, έκανε κυάλι την χούφτα του για να καταφέρει να... μαντέψει τα νούμερα, γιατί κ πάλι δεν έβλεπε καλά. Ήταν κ χαλασμένο το φως και αναβόσβηνε όλη την ώρα, τον παίδευε κι αυτό. Πόσοι ασθενείς πέρασαν, πόσοι τον είδαν και ΚΑΝΕΙΣ δεν προσφέρθηκε να τον βγάλει απ' τον κόπο τον έρμο. Ευτυχώς περάσαμε κλείνοντας το ιατρείο της μάνας μου και τον πετύχαμε, αλλιώς ακόμη εκεί θα ήταν.



-


Warriors don't show their heart
until the axe reveals it.
Μia Melanie Hawkins
Μia Melanie Hawkins
Μαγικός Προσωπογράφος
Μαγικός Προσωπογράφος

Αριθμός μηνυμάτων : 7030
Ηλικία : 116
Location : your nightmares
Ημερομηνία εγγραφής : 09/04/2012

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Όλοι εσεις που προσπαθείτε καθημερινά να με βυθίστηκε,συνεχίστε,απλά να θυμ'αστε πως στην ιστορία έμεινε ο Τιτανικός και όχι το παγώβουνο.

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Empty Απ: Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς

Δημοσίευση από Μia Melanie Hawkins Την / Το Δευ Σεπ 10, 2012 6:59 pm

Σκληρό κείμενο.Σύναμα συγκινητικό.Αλλά δείχνει την ψυχρή αλήθεια.
Η ανθρωπια σπανίζει στις μερες μας.Το ενδιαφέρον για το συνάνθρωπο να μην πω τι το εχουν κανει.Απλά ελπίζω να μην χειροτερεψει άλλο η ''κοινωνια''.Να δουν οι άνθρωποι πως μονο με συνεργασια θα επιβιώσουν.



Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Tumblr_mg0k3wjWFM1r3o83uo1_500Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Tumblr_ml74h1hcQT1rljoyfo1_500
Τaste me,drink my soul,show me things that I shouldn't know..

Everything looks better when the sun goes down.:
Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Letters_fire_k1


Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς BeauxoΈνα βαγόνι γεμάτο νεκρούς BeuxHWΈνα βαγόνι γεμάτο νεκρούς Tumblr_m1uq9tV1Wk1rp4svlo1_400

    Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Παρ Οκτ 18, 2019 6:48 am