.::HarryWorld::.

Εδώ ο Ήλιος της Φαντασίας δεν δύει ποτέ...

Μην το μετακινείτε γιατί δεν φαίνεται η πρώτη είδηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ενδιαφέρεστε να γίνετε δημοσιογράφοι?
Είδατε τη νέα ταινία ?

Ποίηση

Elvenpath
Elvenpath
Δασοφύλακας
Δασοφύλακας

Αριθμός μηνυμάτων : 2402
Ηλικία : 231
Location : Where the wild roses grow,16
Ημερομηνία εγγραφής : 20/10/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Ο Νέβιλ σκότωσε τον Βόλντι.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Elvenpath Την / Το Πεμ Μάης 05, 2011 2:53 pm

Μες στο δροσάνεμο
που αναγαλλιάζω
κι ο νους χανότανε
σε χάος γαλάζιο
ψηλά ας μʼ αφήνατε
να ξεχαστώ
φωτοπερίχυτη,
στόμα κλειστό.

Ποιο χέρι απλώθηκε
να με σπαράξει
απʼ το χρυσόνειρο
στην άγια πράξη!
Ο πρώτος ήχος μου
πρώτη πληγή,
με τραβάς, αίμα μου
ξανά στη Γη.

Κώστας Βάρναλης



Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_lorai6puyz1qcxdtro1_500

It all ends here, together with my childhood. I consider myself extremely lucky to have grown up with Harry Potter. Thank you, J.K. Rowling, for all the life lessons you gave me. You've created an imaginary world that for many readers was real.
Harry Potter will always live in my heart, and will always be one of the best memories of my childhood.
The magic will never end. Mischief managed.
QueenBee
QueenBee
Τριτοετής στην Σχολή
Τριτοετής στην Σχολή

Αριθμός μηνυμάτων : 74
Ηλικία : 35
Ημερομηνία εγγραφής : 13/07/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought:

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από QueenBee Την / Το Τετ Ιουλ 13, 2011 9:57 am

Αγαπάω ποίηση...η πτυχιακή μου ήταν πάνω στη ζωή και το έργο του Σαίξπηρ αλλά πέρα από αυτόν τρελαίνομαι για Λόρκα,Μαγιακόβσκι και Μπάυρον...από Έλληνες ο Ρίτσος είναι μάλλον ο αγαπημένος μου...

αγαπημένο από Λόρκα...


Νύχτα πάνω από τους δυο με πανσέληνο,
εγώ βάλθηκα να κλαίω κι εσύ γελούσες.
Η καταφρόνια σου ήταν ένας Θεός,
τα δικά μου παράπονα
στιγμές και περιστέρια αλυσοδεμένα.

Νύχτα κάτω από τους δυο. Κρύσταλλο οδύνης,
έκλαιγες εσύ από βάθη απόμακρα.
Ο πόνος μου ήταν ένας σωρός από αγωνίες
πάνω στην αδύναμη καρδιά σου από άμμο.

Η αυγή μας έσμιξε πάνω στο κρεβάτι,
τα στόματα βαλμένα πάνω στο παγωμένο σιντριβάνι
του αίματος τ αστείρευτου που χύνεται.

Κι ο ήλιος μπήκε απ το κλειστό μπαλκόνι
και το κοράλλι της ζωής άπλωσε το κλαδί του
πάνω στην καρδιά μου τη σαβανωμένη



Ποίηση - Σελίδα 5 Bellatrix-Lestrange-GIF-evilgrin
Neville Longbottom, is it? How's Mum and Dad...?
Fleur Delacour
Fleur Delacour
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 21970
Ηλικία : 227
Location : Όπου νά'ναι, αρκεί να είναι στην Αθήνα
Ημερομηνία εγγραφής : 12/01/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Go sell crazy someplace else, we're all stocked up here

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Fleur Delacour Την / Το Τρι Σεπ 13, 2011 4:12 pm

EKEINO

Έρχονται ώρες, που ξαφνικά σε πλημμυρίζει ολάκαιρο
η νοσταλγία του ανέκφραστου - σαν τη θολή, αόριστη
ανάμνηση απ' τη γεύση ενός καρπού,
πουφαγες κάποτε, πριν χρόνια, σαν ήσουνα παιδί,
μια μέρα μακρινή, λιόλουστη - και θέλεις να τη θυμηθείς
κι όλο ξεφεύγει. Τα μάτια σου
γεμίζουν τότε απόνα θάμπος χαμένων παιδικών καιρών.
Ή ίσως κι απο δάκρυα.

Γι αυτό, σας λέω, πιστεύετε πάντοτε έναν άνθρωπο που
κλαίει.
Είναι η στιγμή που σας απλώνει το χέρι του,
φιμωμένο και γιγάντιο,
Εκείνο που ποτέ δε θα ειπωθεί.



Τάσος Λειβαδίτης




Ποίηση - Σελίδα 5 1p55
Marcy Ann Dunkelheit
Marcy Ann Dunkelheit
Θανατοφάγος
Θανατοφάγος

Αριθμός μηνυμάτων : 1493
Ηλικία : 23
Ημερομηνία εγγραφής : 16/10/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Καλυτερα σκυλα παρα σκυλακι!

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Marcy Ann Dunkelheit Την / Το Δευ Νοε 07, 2011 8:38 pm

Λήθη
Κλειστά εντός ανθοκομείου
υπό τα υελώματα τ' άνθη ξεχνούν
πώς είν' η λάμψις του ηλίου
και πώς φυσούν αι αύρ' αι δροσεραί όταν περνούν.
-------------------------------------------------
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης obey



Nobody knows it but you've got a secret smile
And you use it only for me.
Alviva Black
Alviva Black
Παράφρων
Παράφρων

Αριθμός μηνυμάτων : 20765
Ηλικία : 19
Location : Derry,Northern Ireland
Ημερομηνία εγγραφής : 30/10/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Credo in un Dio crudel.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Alviva Black Την / Το Δευ Νοε 07, 2011 8:43 pm

Με αρχηγό τον Χάρι Πότερ
Ήτα σίγουρο ότι θα τους νικίσουμε
τώρα που τα κακάρωσε ο Βόλντι
όλοι μαζί θα το γλεντήσουμε. Cool

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πιβς

Edit by Elohim Meth: Τα διπλά ποστς απαγορεύονται. Εάν θέλεις να προσθέσεις ή να διορθώσεις κάτι κάνε edit στο ποστ σου. Very Happy


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Alviva Black στις Σαβ Ιαν 19, 2013 3:49 pm, 1 φορά



Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_nhcydymyca1rhrm95o1_500

Ποίηση - Σελίδα 5 1290vg5h


RAULSON:

Ποίηση - Σελίδα 5 Slytherin_icon_06_by_DelicAteLovelyMAdnes

Marcy Ann Dunkelheit
Marcy Ann Dunkelheit
Θανατοφάγος
Θανατοφάγος

Αριθμός μηνυμάτων : 1493
Ηλικία : 23
Ημερομηνία εγγραφής : 16/10/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Σλίθεριν Σλίθεριν
Blood Status: Pureblood
Today's thought: Καλυτερα σκυλα παρα σκυλακι!

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Marcy Ann Dunkelheit Την / Το Δευ Νοε 07, 2011 8:45 pm

Alviva Hprwhg έγραψε:Πιβς

απαγορευονται τα διπλα ποστ,καλη συνεχεια<3 blowkiss



Ένας Έρως

Δεν λιγοστεύ' η συμφορά όσω και αν την λέγης.
Αλλ' είναι πόνοι που ήσυχα μες στην καρδιά δεν μένουν.
Διψούν με το παράπονο να βγουν να ξεθυμάνουν.


Ο Αντώνης με αγάπησε κ' εγώ τον αγαπούσα.
Και μ' έδωκε τον λόγο του πως άλλην δεν θα πάρη!
Αλλ' ήτανε πτωχός πολύ κ' είχεν υπερηφάνεια.
Γι' αυτό σηκώθη κ' έφυγε μ' έν' άτυχο καράβι
με τον σκοπό να βρη δουλειά, μια τέχνη ν' αποκτήση.
Να γίνη ναύτης ήθελε, και πλοίαρχος μια μέρα,
κ' έπειτα να στεφανωθή μ' ήσυχη την καρδιά του.


Αχ, μια χρονιά δεν σώθηκε· και πέφτει ο πατέρας
και σπάνει το ποδάρι του και το δεξί του χέρι.
Αρρώστησεν η μάνα μου. Ό,τι μας είχε μείνει,
λίγο μπακίρι παλαιό, ασημικό ολίγο,
κάτι μικρά διαμαντικά που φύλαγ' η μητέρα,
πουλήθηκαν για τίποτε.
Έγιν' η συμφορά μας
η ομιλία του χωριού. Εις τα μεγάλα σπίτια
την είδησί της έδωκαν, κι από τ' αρχοντικό του
συχνά ο Σταύρος ήρχονταν σαν φίλος και προστάτης
στο σπίτι μας... και μ' έβλεπε μ' αγάπη μες στα μάτια.


Δεν δούλεβ' ο πατέρας μου· η μάνα δεν κεντούσε.
Μέρα και νύχτα δούλεβα και έχυνα το φως μου
κι' ωστόσο δεν κατόρθωνα να βγάλω το ψωμί των.
Ο Σταύρος ήταν πλούσιος και με καρδιά μεγάλη.
Απλά - χωρίς καυχήματα, χωρίς κομποφανία -
και μυστικά, τους έδιδε τα μέσα και τους ζούσε.
Και η ψυχή μου χαίρονταν για τους φτωχούς γονείς μου -
και η ψυχή μου έκλαιε για την φτωχή εμένα.
Πολύ καιρό δεν άργησεν η άτυχη ημέρα
που μες στον κάμπο στάθηκε κοντά μου, και με πήρε
το χέρι και με κύτταζε... Έτρεμα σαν το φύλλο
γιατ' ήξευρα τι ήθελε, και δεν τον αγαπούσα...
Εδίσταζαν στα χείλη του τα λόγια - ως που είπε·
«Φρόσω, για το χατίρι τους δεν στέργεις να με πάρης;»

Όχι, μ' εφώναζ' η καρδιά ζητώντας τον Αντώνη.
Αλλά βαρυά σηκώθηκε Βοριάς αγριεμένος,
κ' έλεγαν το καράβι του πως χάθηκε στα ξένα.
Αχ, πώς εβγήκε το σκληρό, φαρμακευμένο ψέμα!...
Αχ, πώς να ζω η δύστυχη να κλαίω νύχτα, μέρα!...

Μ' έλεγε ο πατέρας μου πολλά για να με πείση.
Αλλ' η καλή μητέρα μου δεν μ' έλεγε μια λέξι,
μόνο στα μάτια μ' έβλεπε, κ' η λύπη και η φτώχεια
έτρεχαν από πάνω της. Έχασα κάθε θάρρος.
Δεν βάσταξα. Τον έδωκα το χέρι μου. Θαμμένη
βαθυά μέσα στην θάλασσα ήτανε η καρδιά μου.

Όλαις η κόραις του χωριού την τύχην μου φθονούσαν
που έπαιρν' άνδρα πλούσιο και άρχοντα μεγάλο,
εγώ μια κόρη χωρική, εγώ φτωχειά μια κόρη.

Δεν είδε μεγαλύτερο γάμο απ' τον δικό μας
ποτέ του το χωριό. Μικροί, μεγάλοι μαζωχθήκαν
για να ιδούν του άρχοντα την τυχερή την νύφη.
Με πασχαλιαίς τον δρόμο μας έρραναν και με ρόδα.
Παντού χοροί και μουσικαίς, τραγούδια και τραπέζια.
Για μένα νύχτα ήτανε. Μαύρα φορούσαν όλα.

Τέσσαρες μήνες πέρασαν μονάχα που τον πήρα,
και μια βραδυά που έρημη στην πόρτα του σπιτιού μου
στέκουμουν, βλέπω την σκια εμπρός μου του Αντώνη.
Με φάνηκε σαν όνειρο, δεν πίστευα το φως μου·
έως που μ' είπ' «Αγάπη μου, γιατ' είσαι λυπημένη;
Τα βάσανά μας τέλεψαν, ήλθα για να σε πάρω.»

Πικρά, πικρά τον δέχθηκα και του τα είπα όλα.
Και έσφιξα τα χέρια του σαν πριν μες στα δικά μου,
και τον εφίλησα σαν πριν, κ' έκλαψα στον λαιμό του.
Είπα πως δεν αγάπησα άλλον από εκείνον...
Τον είπα πως με 'γέλασαν, πως μες στην τρικυμία
επίστεψα που πνίχθηκε... Πως μόνο για χατίρι
της μάνας, του πατέρα μου πανδρεύθηκα... Μαζύ του
πως προτιμούσα βάσανα, φτώχεια, και καταφρόνια,
απ' όσα πλούτη έχ' η γη που να τα φέρνη άλλος...
Τον είπα πως τον αγαπώ σαν πρώτα, μόνον τώρα
ο έρως μου είναι φωτιά άσβεστη που με καίει,
τώρα που ξέρω πως ποτέ, ποτέ, ποτέ δικός μου
δεν θε να γίνη και εγώ δική του... Και τον είπα,
απ' την παληά αγάπη του αν έμεινε ολίγη,
να ορκισθή να μη με διη ποτέ πια στην ζωή του...
Και άλλα, άλλα έλεγα· άλλα που δεν θυμούμαι.
Έκαιε το κεφάλι μου. Με έφευγε ο νους μου.

Τώρα πια όλα τέλεψαν. Εμαύρισ' η ζωή μου.
Δεν θάχη πια ποτέ χαρά για μέν' αυτός ο κόσμος.
Ας μ' έπαιρνε ο θάνατος!... Αλλά πώς να πεθάνω-
έχω πληγή μες στην καρδιά, μα είμ' ακόμη νέα.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης



Nobody knows it but you've got a secret smile
And you use it only for me.
Elohim Meth
Elohim Meth
Βάρδος
Βάρδος

Αριθμός μηνυμάτων : 15264
Ηλικία : 296
Location : Over the Hills and Far Away
Ημερομηνία εγγραφής : 24/10/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: I won't ever be the best at anything. Or rather, you might say that I've stop trying to be.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Elohim Meth Την / Το Σαβ Νοε 12, 2011 11:25 pm

Στου δυνατού έρωτος το άκουσμα τρέμε και συγκινήσου
σαν αισθητής. Όμως, ευτυχισμένος,
θυμήσου πόσα η φαντασία σου σ' έπλασσεν· αυτά
πρώτα· κ' έπειτα τ' άλλα -πιο μικρά- που στην ζωή σου
επέρασες κι' απόλαυσες, τ' αληθινότερα κι' απτά.-
Από τους τέτοιους έρωτας δεν ήσουν στερημένος.

Κ.Π. Καβάφης



Ποίηση - Σελίδα 5 H7MD6Zl
Puri:
Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_mo4ao0wSaT1qkrs5no3_500

Ποίηση - Σελίδα 5 Date_masamune_stamp_by_superpluplush-d5c1sk1 Ποίηση - Σελίδα 5 Stamp_pot___eiji_01_by_aiisu_ahwon-d33iefc Ποίηση - Σελίδα 5 Makoharu_stamp_by_chibichibisha-d6cubb2 Ποίηση - Σελίδα 5 Byakuya_stamp_2_by_mariapereira-d5h9oyu Ποίηση - Σελίδα 5 Seiyuu___Nakai_Kazuya_by_Pataphyx Ποίηση - Σελίδα 5 Takao_stamp_2_by_nerine_yaoi-d5jggmh

Cassandra Black
Cassandra Black
Member of Order Of Merlin 2nd
Member of Order Of Merlin 2nd

Αριθμός μηνυμάτων : 33648
Ηλικία : 31
Location : Cairhien
Ημερομηνία εγγραφής : 08/04/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: I'd name you Darkfriend as well, but I suspect that the Dark One would perhaps be embarrassed to associate with you.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Cassandra Black Την / Το Κυρ Νοε 27, 2011 3:41 pm

Kate Towell - Agony
I am here. I am everywhere
Every place you've been I have waited
Every face you've seen I have worn
I have not one name but thousands
I come on the wings of an epidemic
Of a massacre
A lone scream in the night
Announced by the distant thunder of a war
or the bleat of the slaughtered calf
I visit the dying in their burning skin
Devour the bodies of the sick
I crush the hearts of the hopeful as I dance on the backs of the weak
Your greatest fears are my delight
With your cries you invite me in
I am the betrayal you could not have seen
The killer you thought you knew
One day I will be your mother or your father or your friend
Another day I will be your neighbor, or perhaps I'll work through you
There are monsters hiding in your closet
There are ghosts beneath your bed
The dream you feared was real
Was real
These are gifts to you from me
I love you in my little way
With your suffering I am alive!
Can't you hear the music on the wind?
Don't you recognize the tune?
Is it you my friend, your struggling?
Your spirit torn limb from limb?
But I am not death
Death is your deliverer
Death looks to me with sorrow in his eyes and asks, "Why must you do this?"
My answer remains unchanged
I do what you cannot
No end is swift under my watch
Mercy is a mistake I correct
I am peace destroyed and eyes forced open
The ragged ring around your neck.
I am your secret wish for others
I am their secret wish for you
I have not one name but thousands
But you... you may call me Agony
And I am pleased to make your acquaintance

Απαγγελία εδώ .



Ποίηση - Σελίδα 5 Uwpmtkw

We seed the stars:
Ποίηση - Σελίδα 5 Wot_stamp__brown_ajah_by_xxtayce-d5l2pfdΠοίηση - Σελίδα 5 Mountza_by_erevia-d9o4rhrΠοίηση - Σελίδα 5 852fde05c3864d51158dc11955759b5e-d5x32s6
Ποίηση - Σελίδα 5 Greyjoyf_by_erevia-d9o4rhw
Roxy Black
Roxy Black
Δασοφύλακας
Δασοφύλακας

Αριθμός μηνυμάτων : 4652
Ηλικία : 26
Location : Dragomnia
Ημερομηνία εγγραφής : 04/04/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Δεν απετυχα. Απλα βρηκα 10.000 τροπους που δεν λειτουργουσαν!

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Roxy Black Την / Το Δευ Νοε 28, 2011 7:42 pm

Στ'ονομα της θαμμενης ελπιδας
Στ'ονομα των δακρυων μεσα στη νυχτα
Στ'ονομα των φυτων που φερνουν γελιο
Στ'ονομα του γελιου που φερνει φοβο.

Στ'ονομα του γελιου κατω στο δρομο
Της γλυκας που δενει τα χερια μας
Στ'ονομα της οπωρας σαν σκεπαζει το λουλουδι
Σε μια ομορφη γη και καρπερη

Στ'ονομα των ανθρωπων που σαπιζουνε στη φυλακη
Στ'ονομα των εξορισμενων γυναικων
Στ'ονομα ολων των συντροφων μας
Που μαρτυρησαν και σφαγιαστηκαν
Για να μην δεχτουν τον ισκιο

Paul Eluard



Ποίηση - Σελίδα 5 Fdfza8
Maria Lovegood
Maria Lovegood
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 19670
Ηλικία : 26
Location : Forgotten Fairytales
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Touching the starlight....

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Maria Lovegood Την / Το Παρ Δεκ 09, 2011 12:54 pm

Περπατῶ καὶ νυχτώνει.
Ἀποφασίζω καὶ νυχτώνει.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.

Ὑπῆρξα περίεργη καὶ μελετηρή.
Ξέρω ἀπ᾿ ὅλα. Λίγο ἀπ᾿ ὅλα.
Τὰ ὀνόματα τῶν λουλουδιῶν ὅταν μαραίνονται,
πότε πρασινίζουν οἱ λέξεις καὶ πότε κρυώνουμε.
Πόσο εὔκολα γυρίζει ἡ κλειδαριὰ τῶν αἰσθημάτων
μ᾿ ἕνα ὁποιοδήποτε κλειδὶ τῆς λησμονιᾶς.

Περπάτησα πολὺ στὰ αἰσθήματα,
τὰ δικά μου καὶ τῶν ἄλλων,
κι ἔμενε πάντα χῶρος ἀνάμεσά τους
νὰ περάσει ὁ πλατὺς χρόνος.

Κική Δημουλά-Περασα



you were there for me on the days I rained nothing but pain yet when you left I became a hurricane and you are no where to be found





something hidden...:


Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_lotsxqq6aR1qjqz6co1_500
I love you, Onee-chan

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_scarf_by_tamystock
Ravenclaw Fiction Team

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_morals_6_by_Mazza_909
Laura Mandley
Laura Mandley
Θεραπευτής/ρια
Θεραπευτής/ρια

Αριθμός μηνυμάτων : 4034
Ηλικία : 27
Location : Nargothrond
Ημερομηνία εγγραφής : 16/08/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Misunderstanding is geniuses curse, they call us evil but nothing is worse than passive submission to meaningless rules these are oppression and misery's tools.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Laura Mandley Την / Το Σαβ Δεκ 24, 2011 2:27 pm

Dolores,Notre-Dame des Sept Douleurs by A.C Swinburne:

Cold eyelids that hide like a jewel
Hard eyes that grow soft for an hour;
The heavy white limbs, and the cruel
Red mouth like a venomous flower;
When these are gone by with their glories,
What shall rest of thee then, what remain,
O mystic and sombre Dolores,
Our Lady of Pain?

Seven sorrows the priests give their Virgin;
But thy sins, which are seventy times seven,
Seven ages would fail thee to purge in,
And then they would haunt thee in heaven:
Fierce midnights and famishing morrows,
And the loves that complete and control
All the joys of the flesh, all the sorrows
That wear out the soul.

O garment not golden but gilded,
O garden where all men may dwell,
O tower not of ivory, but builded
By hands that reach heaven from hell;
O mystical rose of the mire,
O house not of gold but of gain,
O house of unquenchable fire,
Our Lady of Pain!

O lips full of lust and of laughter,
Curled snakes that are fed from my breast,
Bite hard, lest remembrance come after
And press with new lips where you pressed.
For my heart too springs up at the pressure,
Mine eyelids too moisten and burn;
Ah, feed me and fill me with pleasure,
Ere pain come in turn.

In yesterday's reach and to-morrow's,
Out of sight though they lie of to-day,
There have been and there yet shall be sorrows
That smite not and bite not in play.
The life and the love thou despisest,
These hurt us indeed, and in vain,
O wise among women, and wisest,
Our Lady of Pain.

Who gave thee thy wisdom? what stories
That stung thee, what visions that smote?
Wert thou pure and a maiden, Dolores,
When desire took thee first by the throat?
What bud was the shell of a blossom
That all men may smell to and pluck?
What milk fed thee first at what bosom?
What sins gave thee suck?

We shift and bedeck and bedrape us,
Thou art noble and nude and antique; Libitina thy mother, Priapus
Thy father, a Tuscan and Greek.
We play with light loves in the portal,
And wince and relent and refrain;
Loves die, and we know thee immortal,
Our Lady of Pain.

Fruits fail and love dies and time ranges;
Thou art fed with perpetual breath,
And alive after infinite changes,
And fresh from the kisses of death;
Of languors rekindled and rallied,
Of barren delights and unclean,
Things monstrous and fruitless, a pallid
And poisonous queen.

Could you hurt me, sweet lips, though I hurt you?
Men touch them, and change in a trice
The lilies and languors of virtue
For the raptures and roses of vice;
Those lie where thy foot on the floor is,
These crown and caress thee and chain,
O splendid and sterile Dolores,
Our Lady of Pain.

There are sins it may be to discover,
There are deeds it may be to delight.
What new work wilt thou find for thy lover,
What new passions for daytime or night?
What spells that they know not a word of
Whose lives are as leaves overblown?
What tortures undreamt of, unheard of,
Unwritten, unknown?

Ah beautiful passionate body
That never has ached with a heart!
On thy mouth though the kisses are bloody,
Though they sting till it shudder and smart,
More kind than the love we adore is,
They hurt not the heart or the brain,
O bitter and tender Dolores,
Our Lady of Pain.

As our kisses relax and redouble,
From the lips and the foam and the fangs
Shall no new sin be born for men's trouble,
No dream of impossible pangs?
With the sweet of the sins of old ages
Wilt thou satiate thy soul as of yore?
Too sweet is the rind, say the sages,
Too bitter the core.

Hast thou told all thy secrets the last time,
And bared all thy beauties to one?
Ah, where shall we go then for pastime,
If the worst that can be has been done?
But sweet as the rind was the core is;
We are fain of thee still, we are fain,
O sanguine and subtle Dolores,
Our Lady of Pain.

By the hunger of change and emotion,
By the thirst of unbearable things,
By despair, the twin-born of devotion,
By the pleasure that winces and stings,
The delight that consumes the desire,
The desire that outruns the delight,
By the cruelty deaf as a fire
And blind as the night,

By the ravenous teeth that have smitten
Through the kisses that blossom and bud,
By the lips intertwisted and bitten
Till the foam has a savour of blood,
By the pulse as it rises and falters,
By the hands as they slacken and strain,
I adjure thee, respond from thine altars,
Our Lady of Pain.

Wilt thou smile as a woman disdaining
The light fire in the veins of a boy?
But he comes to thee sad, without feigning,
Who has wearied of sorrow and joy;
Less careful of labour and glory
Than the elders whose hair has uncurled;
And young, but with fancies as hoary
And grey as the world.

I have passed from the outermost portal
To the shrine where a sin is a prayer;
What care though the service be mortal?
O our Lady of Torture, what care?
All thine the last wine that I pour is,
The last in the chalice we drain,
O fierce and luxurious Dolores,
Our Lady of Pain.

All thine the new wine of desire,
The fruit of four lips as they clung
Till the hair and the eyelids took fire,
The foam of a serpentine tongue,
The froth of the serpents of pleasure,
More salt than the foam of the sea,
Now felt as a flame, now at leisure
As wine shed for me.

Ah thy people, thy children, thy chosen,
Marked cross from the womb and perverse!
They have found out the secret to cozen
The gods that constrain us and curse;
They alone, they are wise, and none other;
Give me place, even me, in their train,
O my sister, my spouse, and my mother,
Our Lady of Pain.

For the crown of our life as it closes
Is darkness, the fruit thereof dust;
No thorns go as deep as a rose's,
And love is more cruel than lust.
Time turns the old days to derision,
Our loves into corpses or wives;
And marriage and death and division
Make barren our lives.

And pale from the past we draw nigh thee,
And satiate with comfortless hours;
And we know thee, how all men belie thee,
And we gather the fruit of thy flowers;
The passion that slays and recovers,
The pangs and the kisses that rain
On the lips and the limbs of thy lovers,
Our Lady of Pain.

The desire of thy furious embraces
Is more than the wisdom of years,
On the blossom though blood lie in traces,
Though the foliage be sodden with tears.
For the lords in whose keeping the door is
That opens on all who draw breath
Gave the cypress to love, my Dolores,
The myrtle to death.

And they laughed, changing hands in the measure,
And they mixed and made peace after strife;
Pain melted in tears, and was pleasure;
Death tingled with blood, and was life.
Like lovers they melted and tingled,
In the dusk of thine innermost fane;
In the darkness they murmured and mingled,
Our Lady of Pain.

In a twilight where virtues are vices,
In thy chapels, unknown of the sun,
To a tune that enthralls and entices,
They were wed, and the twain were as one.
For the tune from thine altar hath sounded
Since God bade the world's work begin,
And the fume of thine incense abounded,
To sweeten the sin.

Love listens, and paler than ashes,
Through his curls as the crown on them slips,
Lifts languid wet eyelids and lashes,
And laughs with insatiable lips.
Thou shalt hush him with heavy caresses,
With music that scares the profane;
Thou shalt darken his eyes with thy tresses,
Our Lady of Pain.

Thou shalt blind his bright eyes though he wrestle,
Thou shalt chain his light limbs though he strive;
In his lips all thy serpents shall nestle,
In his hands all thy cruelties thrive.
In the daytime thy voice shall go through him,
In his dreams he shall feel thee and ache;
Thou shalt kindle by night and subdue him
Asleep and awake.

Thou shalt touch and make redder his roses
With juice not of fruit nor of bud;
When the sense in the spirit reposes,
Thou shalt quicken the soul through the blood.
Thine, thine the one grace we implore is,
Who would live and not languish or feign,
O sleepless and deadly Dolores,
Our Lady of Pain.

Dost thou dream, in a respite of slumber,
In a lull of the fires of thy life,
Of the days without name, without number,
When thy will stung the world into strife;
When, a goddess, the pulse of thy passion
Smote kings as they revelled in Rome;
And they hailed thee re-risen, O Thalassian,
Foam-white, from the foam?

When thy lips had such lovers to flatter;
When the city lay red from thy rods,
And thine hands were as arrows to scatter
The children of change and their gods;
When the blood of thy foemen made fervent
A sand never moist from the main,
As one smote them, their lord and thy servant,
Our Lady of Pain.

On sands by the storm never shaken,
Nor wet from the washing of tides;
Nor by foam of the waves overtaken,
Nor winds that the thunder bestrides;
But red from the print of thy paces,
Made smooth for the world and its lords,
Ringed round with a flame of fair faces,
And splendid with swords.

There the gladiator, pale for thy pleasure,
Drew bitter and perilous breath;
There torments laid hold on the treasure
Of limbs too delicious for death;
When thy gardens were lit with live torches;
When the world was a steed for thy rein;
When the nations lay prone in thy porches,
Our Lady of Pain.

When, with flame all around him aspirant,
Stood flushed, as a harp-player stands,
The implacable beautiful tyrant,
Rose-crowned, having death in his hands;
And a sound as the sound of loud water
Smote far through the flight of the fires,
And mixed with the lightning of slaughter
A thunder of lyres.

Dost thou dream of what was and no more is,
The old kingdoms of earth and the kings?
Dost thou hunger for these things, Dolores,
For these, in a world of new things?
But thy bosom no fasts could emaciate,
No hunger compel to complain
Those lips that no bloodshed could satiate,
Our Lady of Pain.

As of old when the world's heart was lighter,
Through thy garments the grace of thee glows,
The white wealth of thy body made whiter
By the blushes of amorous blows,
And seamed with sharp lips and fierce fingers,
And branded by kisses that bruise;
When all shall be gone that now lingers,
Ah, what shall we lose?

Thou wert fair in the fearless old fashion,
And thy limbs are as melodies yet,
And move to the music of passion
With lithe and lascivious regret.
What ailed us, O gods, to desert you
For creeds that refuse and restrain?
Come down and redeem us from virtue,
Our Lady of Pain.

All shrines that were Vestal are flameless,
But the flame has not fallen from this;
Though obscure be the god, and though nameless
The eyes and the hair that we kiss;
Low fires that love sits by and forges
Fresh heads for his arrows and thine;
Hair loosened and soiled in mid orgies
With kisses and wine.

Thy skin changes country and colour,
And shrivels or swells to a snake's.
Let it brighten and bloat and grow duller,
We know it, the flames and the flakes,
Red brands on it smitten and bitten,
Round skies where a star is a stain,
And the leaves with thy litanies written,
Our Lady of Pain.

On thy bosom though many a kiss be,
There are none such as knew it of old.
Was it Alciphron once or Arisbe,
Male ringlets or feminine gold,
That thy lips met with under the statue,
Whence a look shot out sharp after thieves
From the eyes of the garden-god at you
Across the fig-leaves?

Then still, through dry seasons and moister,
One god had a wreath to his shrine;
Then love was the pearl of his oyster,*
And Venus rose red out of wine.
We have all done amiss, choosing rather
Such loves as the wise gods disdain;
Intercede for us thou with thy father,
Our Lady of Pain.

In spring he had crowns of his garden,
Red corn in the heat of the year,
Then hoary green olives that harden
When the grape-blossom freezes with fear;
And milk-budded myrtles with Venus
And vine-leaves with Bacchus he trod;
And ye said, "We have seen, he hath seen us,
A visible God."

What broke off the garlands that girt you?
What sundered you spirit and clay?
Weak sins yet alive are as virtue
To the strength of the sins of that day.
For dried is the blood of thy lover,
Ipsithilla, contracted the vein;
Cry aloud, "Will he rise and recover,
Our Lady of Pain?"

Cry aloud; for the old world is broken:
Cry out; for the Phrygian is priest,
And rears not the bountiful token
And spreads not the fatherly feast. From the midmost of Ida, from shady
Recesses that murmur at morn,
They have brought and baptized her, Our Lady,
A goddess new-born.

And the chaplets of old are above us,
And the oyster-bed teems out of reach;
Old poets outsing and outlove us,
And Catullus makes mouths at our speech.
Who shall kiss, in thy father's own city,
With such lips as he sang with, again?
Intercede for us all of thy pity,
Our Lady of Pain.

Out of Dindymus heavily laden
Her lions draw bound and unfed
A mother, a mortal, a maiden,
A queen over death and the dead.
She is cold, and her habit is lowly,
Her temple of branches and sods;
Most fruitful and virginal, holy,
A mother of gods.

She hath wasted with fire thine high places,
She hath hidden and marred and made sad
The fair limbs of the Loves, the fair faces
Of gods that were goodly and glad.
She slays, and her hands are not bloody;
She moves as a moon in the wane,
White-robed, and thy raiment is ruddy,
Our Lady of Pain.

They shall pass and their places be taken,
The gods and the priests that are pure.
They shall pass, and shalt thou not be shaken?
They shall perish, and shalt thou endure?
Death laughs, breathing close and relentless
In the nostrils and eyelids of lust,
With a pinch in his fingers of scentless
And delicate dust.

But the worm shall revive thee with kisses;
Thou shalt change and transmute as a god,
As the rod to a serpent that hisses,
As the serpent again to a rod.
Thy life shall not cease though thou doff it;
Thou shalt live until evil be slain,
And good shall die first, said thy prophet,
Our Lady of Pain.

Did he lie? did he laugh? does he know it,
Now he lies out of reach, out of breath,
Thy prophet, thy preacher, thy poet,
Sin's child by incestuous Death?
Did he find out in fire at his waking,
Or discern as his eyelids lost light,
When the bands of the body were breaking
And all came in sight?

Who has known all the evil before us,
Or the tyrannous secrets of time?
Though we match not the dead men that bore us
At a song, at a kiss, at a crime--
Though the heathen outface and outlive us,
And our lives and our longings are twain--
Ah, forgive us our virtues, forgive us,
Our Lady of Pain.

Who are we that embalm and embrace thee
With spices and savours of song?
What is time, that his children should face thee?
What am I, that my lips do thee wrong?
I could hurt thee--but pain would delight thee;
Or caress thee--but love would repel;
And the lovers whose lips would excite thee
Are serpents in hell.

Who now shall content thee as they did,
Thy lovers, when temples were built
And the hair of the sacrifice braided
And the blood of the sacrifice spilt,
In Lampsacus fervent with faces,
In Aphaca red from thy reign,
Who embraced thee with awful embraces,
Our Lady of Pain?

Where are they, Cotytto or Venus,
Astarte or Ashtaroth, where?
Do their hands as we touch come between us?
Is the breath of them hot in thy hair?
From their lips have thy lips taken fever,
With the blood of their bodies grown red?
Hast thou left upon earth a believer
If these men are dead?

They were purple of raiment and golden,
Filled full of thee, fiery with wine,
Thy lovers, in haunts unbeholden,
In marvellous chambers of thine.
They are fled, and their footprints escape us,
Who appraise thee, adore, and abstain,
O daughter of Death and Priapus,
Our Lady of Pain.

What ails us to fear overmeasure,
To praise thee with timorous breath,
O mistress and mother of pleasure,
The one thing as certain as death?
We shall change as the things that we cherish,
Shall fade as they faded before,
As foam upon water shall perish,
As sand upon shore.

We shall know what the darkness discovers,
If the grave-pit be shallow or deep;
And our fathers of old, and our lovers,
We shall know if they sleep not or sleep.
We shall see whether hell be not heaven,
Find out whether tares be not grain,
And the joys of thee seventy times seven,
Our Lady of Pain.



Όταν μιλάτε ακούω να λέτε "Γιατί;"
Όλο "Γιατί;"
Βλέπετε πράγματα και λέτε "Γιατί;"
Μα εγώ ονειρεύομαι πράγματα που ποτέ δεν υπήρξαν και λέω:
"Γιατί όχι;"
Maria Lovegood
Maria Lovegood
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 19670
Ηλικία : 26
Location : Forgotten Fairytales
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Touching the starlight....

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Maria Lovegood Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 5:18 pm

Δεν εχεις τι να χάσεις-Κ.Δημουλά

Καλὰ τὰ βγάζει πέρα ἡ μοναξιὰ
φτωχικὰ ἀλλὰ τίμια.
Ἀλλοῦ κοιμᾶται αὐτὴ
κι ἀλλοῦ τὸ ἐγκρατὲς σκεπτικὸ ἐάν.

Μόνο καμιὰ φορὰ
σὲ πειραματισμοὺς τὴν παρασύρει
ἡ περιέργεια
- ὄφις προγενέστερος
καὶ πιὸ φανατικὸς
ἀπ᾿ τὸν νερόβραστον ἐκεῖνον τῆς μηλέας.

Δοκίμασε τῆς λέει, μὴ φοβᾶσαι
δὲν ἔχεις τί νὰ χάσεις
καὶ τὴν πείθει
νὰ κουλουριάζεται πνιχτὰ
νὰ τρίβεται σὰ γάτα ἀνεπαίσθητη
πάνω στὸν διαθέσιμο ἀέρα
ποῦ ἀφήνεις προσπερνώντας.

Ἀπόλαυση πολὺ μοναχικότερη
ἀπὸ τὴ στέρησή της.



you were there for me on the days I rained nothing but pain yet when you left I became a hurricane and you are no where to be found





something hidden...:


Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_lotsxqq6aR1qjqz6co1_500
I love you, Onee-chan

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_scarf_by_tamystock
Ravenclaw Fiction Team

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_morals_6_by_Mazza_909
Neville Longbottom
Neville Longbottom
Απόφοιτος Χόγκουαρτς
Απόφοιτος Χόγκουαρτς

Αριθμός μηνυμάτων : 2576
Ηλικία : 566
Location : Never neverland
Ημερομηνία εγγραφής : 02/08/2011

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Τυφλή η τύχη και την βρίσκουν λάθος άτομα...

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Neville Longbottom Την / Το Τρι Ιαν 17, 2012 9:17 pm

Ποῖος ποτὲ τοῦ Θεοῦ,
ποῖος τοῦ Ἡλίου ὠμοίασεν;
διατὶ βωμούς, θυμίαμα
διατὶ ζητοῦν οἱ μύριοι
τύραννοι, κ᾿ ὕμνους;

Ὕψιστοι αὐτοί! - λαμπρότεροι
αὐτοὶ τῶν ἄλλων! - μόνοι! -
Λαμπροί, κ᾿ ὕψιστοι οἱ δίκαιοι,
καὶ μόνοι τῶν ἀνθρώπων
οἱ εὐεργέται.

Κριταὶ ὡς θεοί! καὶ πότε
τὴν ἀρετὴν ἀθλίως,
πότε δὲν ἐκατάτρεξαν;
πότε εὐσπλαγχνίαν ἐγνώρισαν,
δικαιοσύνην;

Ανδρέας Κάλβος, Εις Αγαρηνούς



Ποίηση - Σελίδα 5 Batman_killing_joke_10
Laura Mandley
Laura Mandley
Θεραπευτής/ρια
Θεραπευτής/ρια

Αριθμός μηνυμάτων : 4034
Ηλικία : 27
Location : Nargothrond
Ημερομηνία εγγραφής : 16/08/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Misunderstanding is geniuses curse, they call us evil but nothing is worse than passive submission to meaningless rules these are oppression and misery's tools.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Laura Mandley Την / Το Τρι Ιαν 17, 2012 10:57 pm

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού.”
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα και οι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμερα οι αρχαίες κολόνες,χορδές μιας άρπας που αντηχούν
ακόμη…
Γαλήνη
-Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού
τʼαυλάκια.
τ΄όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από κείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
“ τον έδεσαν χειροπόδαρα” μας λέει
“ τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο κουρέλι”.


Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
Ο Παμφύλιος ο Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος

Γ.Σεφέρης,Επί Ασπαλάθων



Όταν μιλάτε ακούω να λέτε "Γιατί;"
Όλο "Γιατί;"
Βλέπετε πράγματα και λέτε "Γιατί;"
Μα εγώ ονειρεύομαι πράγματα που ποτέ δεν υπήρξαν και λέω:
"Γιατί όχι;"
Tom Marvolo Riddle
Tom Marvolo Riddle
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 30733
Ηλικία : 26
Ημερομηνία εγγραφής : 11/09/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Και τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι γίνονται οι πιο καλοί επαναστάτες.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Tom Marvolo Riddle Την / Το Σαβ Ιαν 21, 2012 1:04 am

Ο ψίθυρος αυτός θα σου φανεί δυσνόητος
σαν τη ντροπή που με αναγκάζει
να μαγκώνω αυτό που θέλω να σου πω
σε πράγματα που δεν καταλαβαίνεις.
Γιʼ αυτό αποκρυπτογραφώ τον παράξενο ήχο
της έκστασης
αναγκάζοντάς τον να σου πει
πως είσαι όμορφη κι αν θες αδιαφόρησε˙

το ποίημα αντέχει, εγώ όχι.


Δημήτριος Γ. Μουζάκης




Statler
Maria Lovegood
Maria Lovegood
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 19670
Ηλικία : 26
Location : Forgotten Fairytales
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Touching the starlight....

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Maria Lovegood Την / Το Σαβ Ιαν 21, 2012 6:48 pm

Κάθε πρωΐ

Κάθε πρωὶ
Καταργοῦμε τὰ ὄνειρα
Χτίζουμε μὲ περίσκεψη τὰ λόγια
Τὰ ροῦχα μας εἶναι μιὰ φωλιὰ ἀπὸ σίδερο
Κάθε πρωὶ
Χαιρετᾶμε τοὺς χθεσινοὺς φίλους
Οἱ νύχτες μεγαλώνουν σὰν ἁρμόνικες
-Ἦχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.
(Ἀσήμαντες ἀπαριθμήσεις
-Τίποτα, λέξεις μόνο γιὰ τοὺς ἄλλους.
Μὰ ποῦ τελειώνει ἡ μοναξιάWink

Μανώλης Αναγνωστάκης



you were there for me on the days I rained nothing but pain yet when you left I became a hurricane and you are no where to be found





something hidden...:


Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_lotsxqq6aR1qjqz6co1_500
I love you, Onee-chan

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_scarf_by_tamystock
Ravenclaw Fiction Team

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_morals_6_by_Mazza_909
Amelia Blackfoot
Amelia Blackfoot
Λύτης Κατάρων
Λύτης Κατάρων

Αριθμός μηνυμάτων : 20437
Ηλικία : 567
Location : 12, Grimmauld Place, 4th floor
Ημερομηνία εγγραφής : 29/07/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: And Iʼve been looking at the stars for a long, long time, Iʼve been putting out fires all my life. Everybody wants a flame, they donʼt want to get burnt and today is our turn.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Amelia Blackfoot Την / Το Τρι Ιαν 24, 2012 12:54 am

Μου το έστειλαν σήμερα, είναι υπέροχο, το αγαπώ. cry



Συμφωνία αρ. 1 (Τάσος Λειβαδίτης)


Ύστερα είδαμε πως δεν ήτανε πρόσωπα
μα οι σιωπηλές χειρονομίες του ηλιοβασιλέματος…
σαν ένας θεός που τον ξέχασαν κι από το βάθος του χρόνου
καλούσε βοήθεια.

O ουρανός αμίλητος και σταχτύς
το ίδιο αδιάφορος και για τους νικητές και για τους νικημένους.
Eίδες ποτέ σου μες στα μάτια των νικημένων στρατιώτων
την πικρή θέληση να ζήσουν!

Η δυστυχία σε κάνει πάντα να αναβάλεις – έφυγε η ζωή.
οι φίλοι είχαν χαθεί
κι οι εχθροί ήταν μικρόψυχοι για να μπορείς να τρέφεσαι απʼ το μίσος σου…

…και τα μάτια σου βουρκώνουν, θαμπωμένα ξαφνικά
απο τους παλιούς λησμονημένους θεούς και τις παντοδύναμες
παιδικές ευπιστίες…

Πάνω στα υγρά τσαλακωμένα σεντόνια μαραίνονταν το γέλιο
των αγέννητων παιδιών…
και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι
και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απʼ τον άλλον.

Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν.

Γιατί οι άνθρωποι, σύντροφε, ζουν απο τη στιγμή
που βρίσκουν μια θέση
στη ζωή των άλλων.

Kαι τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι
γίνονται οι πιό καλοί επαναστάτες.

Και μένουμε ανυπεράσπιστοι ξαφνικά, σαν ένα νικητή
μπροστά στο θάνατο
ή ένα νικημένον αντίκρυ στην αιωνιότητα…

Mεγάλες λέξεις δε λέγαν πια τίποτα και τις πετούσαν στους
οχετούς.

Α, εσύ δεν είδες ποτέ το ίδιο το χέρι σου να σε σημαδεύει αλύπητα
απʼ το βάθος των περασμένων.

…Θέ μου πόσο ήταν όμορφη
σαν ένα φωτισμένο δέντρο μια παλιά νύχτα των Xριστουγέννων…

Συχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν να σε γνωρίσω.

Μισώ τα μάτια μου που πια δεν καθρεφτίζουν τό χαμόγελό σου…

Η πλατεία θα μείνει έρημη
σα μια ζωή που όλα τάδωσε, κι όταν ζήτησε κι αυτή
λίγη επιείκεια
της την αρνήθηκαν.

Χωρίς όνειρα να μας ξεγελάσουνε και δίχως φίλους πιά
να μας προδώσουν…

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απʼ τη στιγμή που βρίσκουνε
μια θέση
στη ζωή των άλλων.
Ή ένα θάνατο
για τη ζωή των άλλων…
Laura Mandley
Laura Mandley
Θεραπευτής/ρια
Θεραπευτής/ρια

Αριθμός μηνυμάτων : 4034
Ηλικία : 27
Location : Nargothrond
Ημερομηνία εγγραφής : 16/08/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: Misunderstanding is geniuses curse, they call us evil but nothing is worse than passive submission to meaningless rules these are oppression and misery's tools.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Laura Mandley Την / Το Πεμ Ιαν 26, 2012 9:38 pm

I cannot live without you-Emily Dickinson

I cannot live with you,
It would be life,
And life is over there
Behind the shelf

The sexton keeps the key to,
Putting up
Our life, his porcelain,
Like a cup

Discarded of the housewife,
Quaint or broken;
A newer Sevres pleases,
Old ones crack.

I could not die with you,
For one must wait
To shut the other's gaze down,--
You could not.

And I, could I stand by
And see you freeze,
Without my right of frost,
Death's privilege?

Nor could I rise with you,
Because your face
Would put out Jesus'.
That new grace

Glow plain and foreign
On my homesick eye,
Except that you, than he
Shone closer by.

They'd judge us--how?
For you served Heaven, you know
Or sought to;
I could not,

Because you saturated sight,
And I had no more eyes
For sordid excellence
As Paradise.

And were you lost, I would be,
Though my name
Rang loudest
On the heavenly fame.

And were you saved,
And I condemned to be
Where you were not,
That self were hell to me.

So we must keep apart,
You there, I here,
With just the door ajar
That oceans are,
And prayer,
And that pale svustenance,
Despair!



Όταν μιλάτε ακούω να λέτε "Γιατί;"
Όλο "Γιατί;"
Βλέπετε πράγματα και λέτε "Γιατί;"
Μα εγώ ονειρεύομαι πράγματα που ποτέ δεν υπήρξαν και λέω:
"Γιατί όχι;"
Maria Lovegood
Maria Lovegood
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 19670
Ηλικία : 26
Location : Forgotten Fairytales
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Touching the starlight....

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Maria Lovegood Την / Το Σαβ Ιαν 28, 2012 3:05 pm

Amelia Blackfoot έγραψε:Μου το έστειλαν σήμερα, είναι υπέροχο, το αγαπώ. cry




O Λειβαδίτης είναι υπέροχος In Love

Ο ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ-Μίλτος Σαχτούρης



Βάδιζα κατὰ μῆκος τῆς ἀκτῆς
μιὰ βαριὰ συννεφιὰ σκέπαζε τὸν οὐρανὸ
τὰ κύματα γκρίζα κι ἀνατριχιαστικὰ
κύματα γκρίζα σκάζαν στὴν παραλία
μιὰ δύναμη μ᾿ ἔσπρωχνε νὰ κάνω στροφὴ
ν᾿ ἀρχίσω νὰ περπατάω πάνω στὰ κύματα
μαῦρες γάτες περπατοῦσαν πάνω στὰ γκρίζα
κύματα
καὶ ἡ ψυχή μου ἦταν νεκρή.

Ὅμως ξαφνικὰ ἕνας ἥλιος ἔσκισε τὰ
σύννεφα.
ἡ θάλασσα ἔγινε πάλι γαλάζια
ζωντάνεψε πάλι ἡ ψυχή μου

κι ἐξακολούθησα τὸν περίπατό μου.



you were there for me on the days I rained nothing but pain yet when you left I became a hurricane and you are no where to be found





something hidden...:


Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_lotsxqq6aR1qjqz6co1_500
I love you, Onee-chan

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_scarf_by_tamystock
Ravenclaw Fiction Team

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_morals_6_by_Mazza_909
SiMoS
SiMoS
Μάντης
Μάντης

Αριθμός μηνυμάτων : 18162
Ηλικία : 26
Location : Εκεί που όλα ειν' ωραία...
Ημερομηνία εγγραφής : 06/04/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: I thought that I heard you laughing, I thought that I heard you sing...

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από SiMoS Την / Το Σαβ Ιαν 28, 2012 3:31 pm

^Ο Σαχτούρης είναι ο αγαπημένος μου! Razz

Ο Ελεγκτής- Σαχτούρης...




Ενας μπαξές γεματος αίμα

ειν'ο ουρανός μου

και λιγο χιονι

εσφιξα τα σκοινιά μου

πρέπει και παλι να ελέγξω

τ'αστέρια

εγώ

κληρονόμος πουλιών

πρέπει

εστω και με σπασμένα φτερά να πετάω.





The Composer
C.Addicts United
Maria Lovegood
Maria Lovegood
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 19670
Ηλικία : 26
Location : Forgotten Fairytales
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Touching the starlight....

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Maria Lovegood Την / Το Σαβ Ιαν 28, 2012 6:25 pm

^Είπαμε θα παντρευτούμε :P

Πόσες μάσκες και πόσες άλλες
Πάνω στο πρόσωπο της ψυχής μας φοράμε;
Άραγε όταν γι 'αστείο η ψυχή τη μάσκα θελήσει να βγάλει
Ξέρει πως έτσι αφήνει το πρόσωπο γυμνό να φανεί;
Η μάσκα η πραγματική, δε νιώθει τίποτα κάτω απ' τη μάσκα
Αλλά κοιτάζει μεσ' απ' αυτή με μάτια κρυμμένα.

Απόσπασμα VΙΙ από το ποιήμα 35 Σονέτα, του Φερνάντο Πεσσόα.





you were there for me on the days I rained nothing but pain yet when you left I became a hurricane and you are no where to be found





something hidden...:


Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_lotsxqq6aR1qjqz6co1_500
I love you, Onee-chan

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_scarf_by_tamystock
Ravenclaw Fiction Team

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_morals_6_by_Mazza_909
Cassandra Black
Cassandra Black
Member of Order Of Merlin 2nd
Member of Order Of Merlin 2nd

Αριθμός μηνυμάτων : 33648
Ηλικία : 31
Location : Cairhien
Ημερομηνία εγγραφής : 08/04/2008

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Pureblood
Today's thought: I'd name you Darkfriend as well, but I suspect that the Dark One would perhaps be embarrassed to associate with you.

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Cassandra Black Την / Το Σαβ Ιαν 28, 2012 6:33 pm

I begged the swift poniard
To gain for me my liberty,
I asked perfidious poison
To give aid to my cowardice.

Alas! both poison and the knife
Contemptuously said to me:
"You do not deserve to be freed
From your accursed slavery,

Fool! — if from her domination
Our efforts could deliver you,
Your kisses would resuscitate
The cadaver of your vampire!"

-Charles Baudelaire



Ποίηση - Σελίδα 5 Uwpmtkw

We seed the stars:
Ποίηση - Σελίδα 5 Wot_stamp__brown_ajah_by_xxtayce-d5l2pfdΠοίηση - Σελίδα 5 Mountza_by_erevia-d9o4rhrΠοίηση - Σελίδα 5 852fde05c3864d51158dc11955759b5e-d5x32s6
Ποίηση - Σελίδα 5 Greyjoyf_by_erevia-d9o4rhw
Maria Lovegood
Maria Lovegood
Member of Order of Merlin 3rd
Member of Order of Merlin 3rd

Αριθμός μηνυμάτων : 19670
Ηλικία : 26
Location : Forgotten Fairytales
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2010

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Ραβενκλόου Ραβενκλόου
Blood Status: Half-Blood
Today's thought: Touching the starlight....

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Maria Lovegood Την / Το Παρ Φεβ 10, 2012 8:42 pm

Αυτό που έκανα σ'εμένα, δεν ήξερα να το κάνω,
Κι αυτό που θα μπορούσα να κάνω για μένα, δεν το έκανα.
Το ντόμινο που φόρεσα ήταν λάθος,
Για κάποιον άλλο με περάσανε, δε μίλησα και χάθηκα.
Όταν τη μάσκα θέλησα να βγάλω,
Κολλημένη στο πρόσωπό μου ήταν.
Κι όταν την έβγαλα και στον καθρέφτη το πρόσωπό μου είδα,
Είχα γεράσει κιόλας.
Μεθυσμένος ήμουν και το ντόμινο δεν ήξερα να βάλω,
Που ποτέ δεν είχα βγάλει.
Πέταξα η μάσκα και κοιμήθηκα στην γκαρνταρόμπα
Σαν σκυλί που του το επέτρεψαν
Γιατί ήταν ακίνδυνο.
Και θα γράψω αυτή την ιστορία για ν' αποδείξω
Πως υπέροχος είμαι.

Απόσπασμα από το ποιήμα Καπνοπωλείο, του Φερνάντο Πεσσόα.(1928)



Έχει επεξεργασθεί από τον/την Maria Lovegood στις Σαβ Φεβ 11, 2012 1:09 am, 1 φορά



you were there for me on the days I rained nothing but pain yet when you left I became a hurricane and you are no where to be found





something hidden...:


Ποίηση - Σελίδα 5 Tumblr_lotsxqq6aR1qjqz6co1_500
I love you, Onee-chan

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_scarf_by_tamystock
Ravenclaw Fiction Team

Ποίηση - Σελίδα 5 Ravenclaw_morals_6_by_Mazza_909
Mirabelle Salvatore
Mirabelle Salvatore
Βιβλιοθηκάριος
Βιβλιοθηκάριος

Αριθμός μηνυμάτων : 14383
Ηλικία : 31
Location : Phobos-Deimos Castle
Ημερομηνία εγγραφής : 06/02/2012

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Χάφλπαφ Χάφλπαφ
Blood Status: Muggle born
Today's thought: 'HAIL HYDRA'

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από Mirabelle Salvatore Την / Το Παρ Φεβ 10, 2012 11:13 pm

Υπέροχο, πραγματικά πολύ ωραίο !



♔ THE DARK PRINCE & THE SCAVENGER ♔
 Ποίηση - Σελίδα 5 Tenor
“I've never felt so alone.”
“You're not alone.”
“Neither are you. It's not too late.”

"Let the past die."~ K.R. :

Ποίηση - Σελίδα 5 Mountza_by_erevia-d9o4rhrΠοίηση - Σελίδα 5 Knights_Who_Say_Ni_by_matrex    




HOUSE TYRELL
Ποίηση - Σελίδα 5 8fefe2dc-5ac9-4d9b-8462-e50929c75dc5_medium
Growing Strong
anthian9
anthian9
Member of Order Of Merlin 1st
Member of Order Of Merlin 1st

Αριθμός μηνυμάτων : 20262
Ηλικία : 24
Location : Thessaloniki
Ημερομηνία εγγραφής : 02/07/2009

Magical Identity
Κοιτώνας Hogwarts: Γκρίφιντορ Γκρίφιντορ
Blood Status: Muggle born
Today's thought:

Ποίηση - Σελίδα 5 Empty Απ: Ποίηση

Δημοσίευση από anthian9 Την / Το Σαβ Φεβ 11, 2012 11:31 am

Θα 'ρθουν καιροί
Που ακόμη και τα βαλσαμωμένα πουλιά
Θα ανοίξουν
Τις φτερούγες τους
Και θα αποχωρήσουν περήφανα
από τις βιτρίνες μας.

Και εμείς
Οι δήθεν ζωντανοί και παντοδύναμοι
Πιο ηττημένοι από ποτέ
Θα τα κυνηγάμε ασθμαίνοντας
Και θα ανεμίζουν στον αέρα
Ανήμπορες
Οι μπαλωμένες μας απόχες


Γιάννης Αγγελάκας



-


Warriors don't show their heart
until the axe reveals it.

    Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Δευ Ιουλ 13, 2020 10:01 pm